Axel Blackmar (Johnny Depp) wygląda jak bezdomny, mieszkający na swoim pickupie, gdzieś w miejskiej dżungli Nowego Jorku. Pracuje do Komisji Rybołówstwa i Polowań. Liczy ryby, patrzy na nie, na ich dusze i czyta w snach. Uważa, że ryby milczą, ponieważ wiedzą już wszystko. Wyławia je, bada, mierzy i wypuszcza z powrotem do wody. Wyjątkowo nie lubi myśleć to tym, co ma robić.
Ma spotkać się z wujem. Nie ma na to ochoty i dziwi go, że ten, zamiast przyjechać osobiście, wysłał kogoś, aby przywiózł Axela do siebie. Wuj się żeni i chce, aby Axel był jego drużbą. Spotkanie kończy się alkoholem, Axel zasypia w samochodzie, a kiedy się budzi, jest u wuja. W Arizonie.
Wuj, Leo (Jerry Lewis), nawet nie słyszy słów Axela, że chce on wracać do Nowego Jorku. Zamiast tego pokazuje mu… kaktusa. Opowiada o nim, że zasadził przy nim drzewo, aby chronić go przed nadmiarem słońca. Wuj był w dzieciństwie bohaterem dla Axela. Sam Axel uważa, że miał szczęśliwe dzieciństwo. Po wspomnieniach i rozmowach Axel nie wyjedzie, nie odmawia się bohaterowi.
Wuj chce, aby Axel pomógł mu sprzedawać Cadillaci. Leo, pomimo początkowych oporów robi to od lat i wyszło mu to na dobre. Axel nie ma jednak zamiaru tego robić. Wujowi nie podoba się, że Axel w Nowym Jorku „zbija bąki”. Zawiera z nim umowę, jeżeli przez tydzień nie spodoba mu się tutaj, będzie mógł wrócić do Wielkiego Jabłka. Axel się zgadza. To tylko tydzień.
Zaczyna uczyć się sprzedawać Cadillaci. Wdaje się w romans z wdową, Elene (Faye Dunaway), a jej zazdrosnej, przyszywanej i myślącej o samobójstwie córce, Grace (Lili Taylor), to się nie podoba. Elene ma manie na punkcie Papui Nowej Gwinei i latania. Axel pomaga jej budować machinę latającą.
Wbrew opisowi „Arizona dream” to nie jest film z gatunku romansu. Ciężko go do niego zaliczyć, owszem Alex jest uwikłany w podwójny romans, z wzajemnie zazdrosnymi o niego kobietami, ale zbyt dużo w tym obrazie scen niemal surrealistycznych, dziwnych, raczej w filmach niespotykanych.
Film przypominał mi miejscami sen. Często, tak jak w sennych majakach, brak w nim logiki. Jak można inaczej określić coś w którym, ktoś się kłuci, chce powiesić, z sufitu spada wentylator, są tam Eskimosi, wędrujące żółwie, ryby z oczami na jednej stronie?
Również początkowe konstrukcje machin latających przypominają te, jakie powstawały przy pierwszych próbach wzniesienia się w powietrze. Są widowiskowe i nie mają najmniejszych szans wznieść się w powietrze.
„Arizona dream” to film dziwny, ale dobrze się oglądający. Autorzy nie tłumaczą się z wielu scen, ale czy muszą? Nie zawsze wszystko musi mieć logiczne wyjaśnienie.
Tytuł: Arizona dream
Reżyseria Emir Kusturica
Johnny Depp jako Axel Blackmar
Jerry Lewis jako Leo Sweetie
Faye Dunaway jako Elaine Stalker
Lili Taylor jako Grace Stalker
Artur Wyszyński