Rajdy samochodowe są emocjonujące, ale i stresujące. Pewną zaletą jest może fakt, że nie ściga się w grupie, tylko z czasem. Mimo tego kierowca musi się mocno skupić na tym, co mówi pilot, dostosowaniu prędkości do jego uwag, odpowiedniego wchodzenia w zakręty. O wypadek również nietrudno. Czasami sprawy nie ułatwiają widzowie, którzy stoją na poboczach, zdarzają się tacy mocno nieodpowiedzialni. Stresu jest co niemiara. Co jednak czuje kierowca, zwycięzca wielu rajdów, kiedy jedzie mocno skupiony, stara się osiągnąć jak najlepszy przejazd, a wyprzedza go… taksówka? I to tuż przed nim mijająca linię mety odcinka?
Owszem taksówka nie jest zwykła, to samochód Daniela Moralesa (Samy Naceri), ma on zacięcie wyścigowca, lubi szybką jazdę, a sam samochód jest mocno przerobiony. Daniel ma powód, aby się spieszyć, wiezie młode małżeństwo do szpitala, pani właśnie rodzi, więc pośpiech jest uzasadniony. Jest poirytowany „turystą”, zawalidrogą blokującą mu przejazd, chodzi mu o tego kierowcę rajdowego, przecież to najszybsza droga do szpitala. Na szczęście kurs kończy się dobrze, pani trafia w ręce lekarzy, a że gdzieś tam pozostali zdumieni kibice i organizatorzy rajdu? Kto by się przejmował, są rzeczy ważniejsze.
Daniel ma jednak problem, miał być na obiedzie z rodziną swojej narzeczonej Lilly (Marion Cotillard). Nie jest to pierwsze opuszczone spotkanie z rodzicami. Sytuacji nie poprawia telefon do Daniela, Lilly słyszy krzyki rodzącej kobiety, a wyjaśnienia Daniela co się dzieje, traktuje jak kłamstwo. Kto rodzi w taksówce? Może Daniel nie za bardzo umie tłumaczyć? Może to stres, w końcu porody w samochodzie nie są zbyt częste. Kryzysu jednak udaje się uniknąć, przynajmniej tego z porodem. Pozostał jeszcze ten ze spotkaniem. Daniel będzie musiał w końcu spotkać się z rodziną Lilly.
Émilien (Frédéric Diefenthal) nadal próbuje zdać prawo jazdy. Tym razem egzamin zakończył się sukcesem. Chyba nie chce brać przykładu z Daniela, który cały czas również… nie posiada go (czy we Francji taksówkarzom przed wydaniem licencji nie sprawdza się prawa jazdy, czy to tylko filmowe wymysły?). Émilien ma jednak wątpliwości, zdawał już 27 razy, więc może taka nagła decyzja egzaminatora jest pochopna? Może nie trzeba się tak spieszyć? Ten jednak uważa, że nie zależnie od ile razy Émilien by zdawał zawsze będzie tak samo. Więc nich zda i będzie miał go z głowy. Zaleca mu jednak poruszanie się pieszo.
Tata (Jean-Christophe Bouvet) Lilly jest bardzo surowy, to wojskowy i to wysokiej szarży, to generał. Daniel musi uważać, aby nie popsuć pierwszego wrażenia. Do miłych nie należy. Sytuacji nie poprawie kłamstwo, Lilly opowiada, że Daniel to lekarz. Wygląda to wręcz tak, że Lilly robi wszystko, aby w rozmowie nie padła nawet nazwa taksi. Danielowi udaje się jednak osiągnąć nić porozumienia z tatą i chyba jego akceptacje.
Émilien też ma problemy z kobietą. Cały czas próbuje dobić się do serca Petry (Emma Wiklund), ale jest to tak nieudolne, że w porównaniu do tego, jego jazda samochodem jest perfekcyjna. Nie widzi, że Perta czuje do niego coś więcej niż sympatię do kolegi z pracy.
Policja szukuje się na nową akcje. W Marsylii będę gościł japoński Sekretarz Obrony. Ma zobaczyć „Antygonę”, ale chodzi tu o antygangsterską bazę ćwiczeniową. W Japonii mają problem z Yakuzą, może francuskie rozwiązania w walce z przestępczością coś pomogą. Trzeba go oczywiście chronić.
Daniel przeżywa jakoś obiad, choć on jeden słucha z zainteresowaniem opowieści generała o jego służbie. Lilly i mama słyszały to tyle razy, że niemal zasypiają. Opowieści kończą się jednak przed czasem, generał otrzymuje pilne wezwanie na lotnisko, aby powitać gościa z Japonii. Niestety jego samochód służbowy ulega wypadkowi. Trzeba jechać taksówką… Po drodze Daniel pobija kolejny rekord prędkości zarejestrowanej przez policje.
Pobyt gościa z Japonii nie będzie bezproblemowy. Długie ręce Yakuzy sięgają i tutaj. Na Sekretarza szykowany jest zamach. Przez pewien zbieg wypadków, kierowcą Sekretarza zostaje… Daniel. Ma pokazać zalety przygotowanego przez Francję samochodu, może go kupią? Cóż w pewnym momencie wszystko zaczyna iść źle. Yakuza to niebezpieczny przeciwnik.
Nie dziwię się, że po sukcesie „Taxi” powstała kontynuacja. Poprzedni film był widowiskowy, bohaterowie bardzo sympatyczni, humor nie był zły, więc trzeba iść za ciosem i dać tego jeszcze więcej.
I tak się stało, w „Taxi 2” ponownie będą jazdy z szaleńczą prędkością, wypadki i karambole, będzie akcja i dreszczyk (mały) emocji. Skoro takie coś spodobało się widzom. Został tu wprowadzony nowy bohater – generał Edmond Bertineau, sztywny, konkretny, surowy i twardy. Ma swoje opowieści wojskowe, a po bliższym poznaniu, jest bardzo sympatyczny i można liczyć na jego pomoc.
Ci „starzy” bohaterowie pozostali niezmienieni, może jedynąróżnicą jest zdanie prawa jazdy przez Émilien, ale żadnego wpływu na fabułę oprócz aspektu komediowego to mieć nie będzie. Daniel nic się nie zmienił, komisarz Gibert również, znowu żartuje z innych nacji i wymyśla dziwne plany i kryptonimy akcji. Dobrze jest tak wrócić do dobrych znajomych. Plus dla twórców, że na siłę niczego nie zmieniali.
Sama fabuła jest raczej wymówką dla kraks i szybkiej jazdy, jest lekka, ale potrafi zaciekawić.
Zabawnie wyglądają nowe modyfikacji taxi, twórcy coraz bardziej odlatują. Nie przeszkadza to, film jest komedią, ma bawić, to nie instrukcja dla mechaników samochodowych.
„Taxi 2” kontynuacje sukces pierwszej części, również i ją się dobrze ogląda, jest zabawna, lekka i przyjemna. Jest tu ponownie dużo kraks, niektórych spektakularnych, a popisy kaskaderów są na wysokim poziomie.
Tytuł: Taxi 2
Reżyseria Gérard Krawczyk
Samy Naceri jako Daniel Morales
Frédéric Diefenthal jako Émilien Coutant-Kerbalec
Emma Wiklund jako Petra
Marion Cotillard jako Lilly Bertineau
Bernard Farcy jako Gibert
Jean-Christophe Bouvet jako generał Edmond Bertineau
Frédérique Tirmont jako Mama Lilly
Haruhiko Hirata jako Sekretarz Obrony
Tsuyu Shimizu jako Yuli
Yoshi Oida jako Yuke Tsumoto
Artur Wyszyński