Pan Ciemności (Tim Curry) potrzebuje pociechy. Dlaczego nie, każdy czasami jej potrzebuje. Pan jednak chciałby, aby była to pociecha uzyskana od cieni i ciemności nocy. Ponownie, niektórzy lubią noc, a samo imię Pan Ciemności, nie wskazuje, aby ktoś lubił letni, słoneczny dzień, czy opalanie na plaży. Ba, słońce może go zniszczyć. Ma plan jak to zmienić. Zapowiada, że dzisiaj słońce zajdzie już na zawsze, powstanie wieczna noc. Producenci żarówek, czy może pochodni muszą go mocno popierać.

Peter (Robin Williams) ogląda występ swojej córki na szkolnym przedstawieniu Piotrusia Pana. Młoda gra bardzo dobrze, jej mama jest nią zachwycona, Banningowi przeszkadza telefon komórkowy. Pomimo trwającego występu, odbiera go i mówi rozmówcy, że jutro wylatuje z rodziną do Londynu. Obiecuje rozmówcy, że spotkają się rano. Nie podoba się to jego synowi, miał być z nim na meczu. Spotkanie ma być więc krótkie, aby Peter zdążył na tak ważne dla jego syna wydarzenie. Na meczu jednak się nie pojawia, przyjeżdża, ale po jego zakończeniu.

Młoda dziewczyna – Sarah (Jennifer Connelly) ćwiczy w plenerze rolę do jakiegoś przedstawiania. Jest tak tym podekscytowana, że traci rachubę czasu i spóźnia się z powrotem do domu. Dostaje za to niezłą burę od macochy – rodzice Sarah mieli wyjść, a dziewczyna miała przypilnować swojego młodszego brata Toby'ego. Nastolatce wybitnie nie podoba się rola niańki – cóż to byłaby za nastolatka, jak by nie była zbuntowana.