W szkole średniej, w Cayuga w Nowym Meksyku, ma odbyć się ważne wydarzenie. Mecz międzyszkolny. Dla niezbyt dużej mieściny, jaką jest Cayuga to istotna rzecz. Nie wiele się tu dzieje, rozrywek jest niewiele, są też lata pięćdziesiąte, więc telewizja jest raczej nowością, a dzisiejsze rozrywki, takie jak Internet, nie śniły się chyba nawet największym wizjonerom. Jedną z osób będących na meczu jest Everett (Jake Horowitz). Łamiąc tradycje filmów, nie jest przodującym zawodnikiem, ale raczej kimś technicznym. Musi się znać na elektronice, jego rozmowę przerywa Fay (Sierra McCormick), prosząc go, aby pokazał jej, jak działa jej nowy nabytek – magnetofon. Chłopak jest wręcz rozrywany, ma prowadzić audycje radiową, ale i pod trybuny musi zajrzeć, ktoś tam potrzebuje jego pomocy.

Wujek panny Marci Jeffris (Patricia Neal) jest właścicielem stacji radiowej KGRK. Ona sama pracuje tam, jako reporter, prowadząc program „Twarz w tłumie”. Jej najnowszy reportaż będzie z więzienia okręgu Tomahawk. Entuzjazm rozmówców trudno nazwać inaczej niż żaden. Nikt nie chce z nią zamienić słowa, a przynajmniej nagrać się na jej przenośny magnetofon. Na występ decyduje się Rhodes (Andy Griffith) za możliwość wcześniejszego zwolnienia. Jego wyrok co prawda to tylko tydzień, ale mogąc wyjść rano, zgadza się zaśpiewać i zagrać na gitarze.

Wojna to nie tylko walki. W przerwach między nimi żołnierze muszą coś robić, muszą mieć chwilę dla siebie, na przykład na rozrywkę. W warunkach polowych jest ona dość ograniczona. Na całe szczęście jest jednak radio. Odbiorniki dążą coraz bardziej do miniaturyzacji, choć te w czasach filmu, czyli w 1965 nie były jakieś wielkie. To muzyka i audycje słuchane poprzez ich głośniki dostarczały namiastki normalności, wojakom, których dowództwo wysłało tysiące kilometrów od domu.