Na jedną z wysp położoną w Zatoce Bostońskiej, do znajdującego się na niej szpitala psychiatrycznego Ashecliffe, przybywają dwaj detektywi. Szpital jest mocno specjalistyczny, przebywają w nim chorzy psychicznie przestępcy. To takie połączenie szpitala z więzieniem. Nie dziwi fakt wybudowania placówki w tak niedostępnym miejscu. Ich przybycie nie jest przypadkowe, mają śledztwo do wykonania. Rejs jest ciężki dla Teddy'ego Danielsa (Leonardo DiCaprio), pomimo spokojnej wody, choroba morska daje mu się we znaki. Na szczęście, wyspą nie buja i kiedy do niej statek dopłynie, powinien poczuć się lepiej.

Starsi nie rozumieją młodszych. Dorosłe pokolenia zastanawiają się, co te nastolatki wyprawiają, przecież ja w ich wieku… Tak, tak, oczywiście. Takie myślenie trwa chyba od zarania dziejów i długo jeszcze będzie trwało. Tak jest i nic tego nie zmieni. Owszem niektóre zachowania mogą być niebezpieczne, ale tu powinno pomóc tłumaczenie, tylko nie zawsze jest ono skuteczne. Pojawiają się co jakiś czas dyskusje czy można coś na to poradzić. Jednak czy sytuacja, gdzie pojawią się „rozwiązania systemowe”, narzucone przez rząd rozwiozą problemy? Mogą być jeszcze gorsze. Szczególnie kiedy w państwie panuje dyktatura, a stary porządek dawno odszedł. Pojawiło się wysokie bezrobocie, uczniowie zaczęli masowo bojkotować naukę i zaczęli schodzić na drogę przestępczości. Zaczęli budzić strach w starszych pokoleniach. Zdesperowany rząd opracował sposób, który może coś pomoże. Środek radykalny i budzący grozę. Środek brutalny. Ustanowiono Prawo Battle Royale.

Bananowy Joe (Bud Spencer) zajmuje się uprawą… bananów. Kto by się spodziewał, że człowiek o taki pseudonimie będzie to robił? :-) Drugą informacją o nim, może być to, że jest ojcem dwudziestu synów. Imponujące. Ma też dość niespotykaną zasadę. Nie schodzi z łodzi, którą dostarcza banany. Jak sam mówi, jego światem jest owa łódź i wyspa Amantido. Ma też marzenie, marzy o szkole w wiosce, zastanawia się, ile trzeba by bananów sprzedać, aby mogła ona tam powstać.

Pewien mężczyzna dowiaduje się, że został Wybrańcem. Ot tak, jak w jakiejś grze komputerowej. Przed jego oczami migają setki obrazów, prawdopodobnie wspomnienia jego życia, a tajemniczy jegomość mówi, że „Wyspa czeka na niego”. Po tym Lincoln 6 Echo (Ewan McGregor) budzi się we własnym łóżku. Komunikaty wyświetlane obok łóżka informują go o nieregularności w fazie REM. Po wyłączeniu bransoletki z imieniem – swoją drogą pełne dane personalne to Lincoln 6 Echo (dość oryginalne), mężczyzna wstaje z łóżka. Kolejny komunikat, czy wręcz polecenie, każe udać mu się udać do Centrum Spokoju. O godzinie 8 zostanie przeprowadzona ocena stanu zdrowia Lincolna. Wyświetlacze i badania są wszechobecne, podczas porannej toalety, zostaje poinformowany o przekroczeniu ilości sodu i że ma się dobrze odżywiać.

Południowy Pacyfik 1944. Na plaży bliżej niezidentyfikowanej wyspy rozbija się zestrzelony samolot, a małą chwilę później, ląduje na spadochronie jego amerykański pilot – Hank Marlow (John C. Reilly). Niewiele szczęścia więcej ma japoński pilot, lądujący chwilę po amerykanie. Jak na Japończyka przystało ma przy sobie katanę. :-) Piloci kontynuują walkę, tym razem ganiając się po plaży i strzelając, aż się im amunicja w pistoletach nie skończy. Z uwagi na katanę Japończyk ma przewagę (czyli to dobry pomysł, aby zabierać miecz do samolotu). Pogoń kończy się na skraju urwiska. Tuż przed ostatecznym rozwiązaniem do bójki przyłącza się… gigantyczna małpa.

Na dalekim południu, na rubieżach Chille, na jednej z wysp leżących tuż przy Przylądku Horn, pewien śmiałek przeprowadza poszukiwania. Co może być ciekawego na zamarzniętym kawałku skały nieopodal Antarktydy. Wydaje się, że właśnie… skały. Nestor nie szuka jednak ani złota, ani diamentów, czy bardziej pospolitych minerałów, takich jak żelazo. On szuka czegoś niesamowitego. W pewnym momencie odsłania kawałek gruntu, znajduje to coś i… umiera. Coś tajemniczego - jakiś błysk go zabija.

Udało się, zostaliśmy prezydentem! Kraj może nie duży, to tylko niewielka wysepka, z niewielkim zaludnieniem. Ekonomia leży, jest port, ale nie ma za bardzo czego eksportować. Zabudowania to głównie szałasy, najbardziej okazały jest Pałac Prezydencki – w końcu trzeba gdzieś spać i pracować. Obiecaliśmy że nasze państwo będzie silne ekonomiczne, będzie przyciągało rzeszę turystów. Czeka nas ciężkie zadanie…