Para detektywów jeszcze ze sobą nie współpracowała, to ich pierwsza sprawa. Dowodzącym jest Teddy, jego partnerem jest Chuck Aule (Mark Ruffalo). Teddy nie jest zadowolony z początku znajomości, w końcu większość rejsu spędził na oddawaniu daniny Neptunowi. Chuck przyznaje, że to rzeczywiście nie bardzo pasuje do takiej legendy jak Teddy. Próbują nawiązać jakieś relacje. Historia, jaką opowiada o sobie Teddy nie jest przyjemna.

W międzyczasie kapitan statku opowiada, że wybrzeże wyspy to same skały, dok to jedyne miejsce umożliwiające dostanie się na wyspę. Prosi też, aby detektywi pospieszyli się, kiedy już do wyspy dobiją. Zbliża się sztorm (absolutnie niezaskakujące, zawsze musi być sztorm…).

Już na wyspie witają ich uzbrojeni strażnicy, ewidentnie jest to bardziej więzienie niż szpital. Na początku wizyty, nie widać nawet śladu po personelu medycznym. Podczas drogi Teddy rozpoznaje, że zasieki są pod napięciem, kiedyś już coś takiego widział. Zostają też poinformowani, przez McPhersona (Mark Ruffalo), że muszą przestrzegać panującego w placówce regulaminu. Szczególnie mocno zaznacza zasady odwiedzin w bloku C. Przebywają tam najgroźniejsi przestępcy i wstęp jest możliwy tylko za pisemną zgodą i w obecności jego i doktora Cawley'a (Ben Kingsley). Sam blok z daleka robi wrażenie, to były fort z czasów Wojny Secesyjnej. Ponure miejsce, z zewnątrz, jeszcze gorsze od środka. Zostaje im również odebrana broń. To szczególnego typu instytucja, możliwa, że jedyna na świecie.

Detektywi mają zbadać sprawę zaginięcia, czy ucieczki jednej z więźniarek. Zabiła ona trójkę własnych dzieci, przebywając tutaj, uważa, że to jej dom. Nie chce przyjąć do wiadomości, że przybywa w zakładzie. Strażnicy przeszukali całą wyspę i nie natrafili na jej ślad. Nie wiedzą również, jak mogła wydostać się ze swojego pokoju. Drzwi są zamykane od zewnątrz, a okno jest zakratowane.

Detektywi znają się na rzeczy. Podczas oględzin pokoju, Teddy niemal natychmiast odkrywa ukryty skrawek papieru. To list, o treści: „Prawo Czterech. Kim jest 67?”. Doktor potwierdza, że autorką jest Rachel. To jej charakter pisma. Co oznacza treść listu, tego nie jest w stanie się domyślić. Wspomina za to, że Rachel jest bardzo inteligentna, wręcz genialna.

Podczas rozmów z personelem, pojawia się zgrzyt. Lekarz prowadzący Rachel… pojechał na urlop. Niby można by zadzwonić, ale sztorm uniemożliwia komunikację. Takich zgrzytów będzie więcej. Personel medyczny nie do końca chce współpracować, śledztwo jednak musi trwać, nie można opuścić wyspy, sztorm właśnie nad nią dotarł. Zwyczajowo jest dużo silniejszy, niż ktokolwiek by się spodziewał.

Teddy jest tu jeszcze z powodów osobistych, szuka kogoś. Placówka skrywa również tajemnicę.

„Wyspa tajemnic” zaczyna się interesująco, a później takie wrażenie jeszcze się pogłębia. Zagadki, które się pojawiają podczas seansu, tylko zwiększają zainteresowanie widza. Fabuła na pewno jest zaskakująca i mająca znakomity zwrot akcji.

Jeżeli do dołożyć do tego świetną scenografię, znakomitą grę aktorską, oraz klimatyczne, przyjemne zdjęcia, posiadające charakterystyczną kolorystykę, film musi okazać się bardzo dobry. Do tego zestawienia brakuje tylko reżysera, a Martin Scorsese wie, co robi.

Zwróciłem uwagę jak różnie traktowani się przybywający w placówce ludzie, dla naczelnika są to więźniowie, dla doktora Cawley pacjenci. Dwa różne wizje, dwaj różni ludzie.

„Wyspa tajemnic” to świetny film, który na pewno zapadnie w pamięć i z chęcią się do niego wróci, chociaż nie będzie to, to samo, co za pierwszym razem.

Tytuł polski: Wyspa tajemnic
Tytuł oryginalny: Shutter Island
Reżyseria Martin Scorsese

Leonardo DiCaprio jako Teddy Daniels
Mark Ruffalo jako Chuck Aule
John Carroll Lynch jako McPherson
Ben Kingsley jako dr Cawley
Max von Sydow jako dr Naehring
Michelle Williams jako Dolores
Ted Levine jako naczelnik

Ten tekst jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.