Głównym elementem urządzenia do modyfikacji pamięci, jest pewien pryzmat, wygląda, że jest on kluczowy. Jest też celem dla pewnych ludzi, chcą go przejąć i atakują laboratorium. Atak jest perfekcyjny, zaskoczenie pracowników i ochrony placówki jest pełne. Nie kończy się jednak dla atakujących pełnym sukcesem, przejmują wprawdzie dokumentacje, ale młody mężczyzna i córka profesora Sally (Sally Yeh) uciekają. Podczas ucieczki zostaję rozdzieleni, ale Sally obiecuje, że spotkają się w Hongkongu.

W Hongkongu nie jest za wesoło. Lokalna policja przegrywa z Interpolem. Mecz hokejowy, ma się rozumieć. Zawodnicy Interpolu grają twardo, wszyscy zawodnicy policji są kontuzjowani. Ostatnią nadzieją ma być Albert „Kodojack” Au (Karl Maka). Tonący podobno brzytwy się chwyta… Jest jednak jeszcze ktoś… ów obiekt eksperymentu z Nowej Zelandii. Okazuje się, że to nie kto inny, jak… King Kong (Sam Hui). Przyszedł, bo chciał porozmawiać z Kodojackiem o rewelacjach z Nowej Zelandii. Jednak trafił na taflę lodowiska. To dobry wybór, sytuacja zmienia się diametralnie. Do chwili kiedy sytuacja na boisku nie przeradza się w bijatykę, po której Albert i Kong są wyrzuceni przez sędziego.

Kong przekazuje mu walizkę z pryzmatem, ma być przetrzymywana w kwaterze głównej policji. Albert nie wierzy jednak w rewelację o zmianach pamięci, podchodzi do tego sceptycznie. W szatni dla zawodników spotykają… Sally. Ta cały czas ucieka przed napastnikami z laboratorium. Śledzą ją, ponieważ uważają, że dziewczyna doprowadzi ich do Konga, a przy tym do pryzmatu. Cóż trafiają na siebie.

Kodojackowi udaje się jednak dostarczyć pryzmat do kwatery głównej. Powinien być tam bezpieczny. Pryzmat, bo co do Alberta, to czeka tam na niego jego żona (Sylvia Chang) i kolejny z ich kryzysów małżeńskich.

Niestety to nie koniec problemów, złoczyńcy wiedzą już gdzie mieszka Kodojack. Porywają żonę Kodojacka Ho. Jeżeli chce ją odzyskać, musi im przywieźć pryzmat do Nowej Zelandii. Nie będzie sam, ma zapewnioną pomoc King Konga oraz swojego syna Kodojacka juniora (Cyrus Wong). Ku lekkiej rozpaczy Konga będzie też Sally.

„Szalona misja 4” oznacza, że to nie koniec przygód Konga i Kodojacka. To dobrze, ponieważ poprzednie części były świetne i dawały przyjemną‚ lecz prostą rozrywkę. Tu jest podobnie.

Fabuła to oczywiście tylko tło, dla sporej liczny gagów, popisów kaskaderskich i okazji do bijatyk.

Bohaterowie nic się nie zmienili, są tacy jak w poprzednich częściach. Twórcy chyba wiedzieli, że nie zmienia się czegoś, co dobrze działa.

Jednak poszli też krok dalej. Efekty specjalne, są jakieś takie lepsze, nie dużo, ale są. Nie są jednak niezbędne, to tylko komedia, nie jakiś film science-fiction.

Kaskaderzy dają z siebie jeszcze więcej, niż w poprzednich filmach, jest więcej widowiskowych scen.

O ile poprzednie części były w dużej mierze absurdalne, to tutaj twórcy udowodnili, że stać ich na więcej, jeszcze bardziej zintensyfikowali poziom absurdu, niektóre sceny są wręcz przerysowane. I to bardzo dobrze! Nie oczekiwałem niczego innego. :-)

Chyba tradycją twórców są jakieś nawiązania do innych filmów, a z coraz to nowym obrazem jest to coraz mocniejsze. Najpierw była tylko wzmianka, później ktoś podobny do pewnego aktora, później sam aktor, a teraz nie dość, że aktor to jeszcze mówi, że jest z innego filmu. Trzeba przyznać, że to mnie ubawiło.

„Szalona misja 4” zdecydowanie trzyma poziom poprzednich filmów, ogląda się wyśmienicie, ale trzeba pamiętać, że to tylko komedia, oprócz dostarczenia wybornej, lecz prostej rozrywki, nic więcej nie wniesie.

Tytuł polski: Szalona misja 4
Tytuł oryginalny: Zui jia pai dang 4: Qian li jiu chai po, Mad Mission 4: You Never Die Twice, 最佳拍檔千里救差婆, Aces Go Places 4
Reżyseria Ringo Lam

Sam Hui jako King Kong
Karl Maka jako sierż. Albert „Kodojack” Au
Sylvia Chang jako nadkomisarz Ho Tung-sze
Sally Yeh jako Sally Bright
Roy Chiao jako profesor
Ronald Lacey jako szef Interpolu
Peter McCauley jako Digger
Cyrus Wong jako Kodojack junior

Ten tekst jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.