Ameryka to niespokojne miejsce do życia. Jak nie bandy przestępców, z którymi musi walczyć dzielny przedstawiciel prawa, to rekiny zżerają ludzi. Jak nie tornada niszczące wsie i miasta, to wybuchają wulkany. Jak nie inwazja kosmitów, to zagrożenie ze strony terrorystów/ZSRR/czy wręcz własnego wojska. Łatwo nie jest. U nas w Europie to chyba tylko żandarmi mają przygody… Obok amerykańskiego, zwyczajowo małego miasteczka, coś spada z kosmosu. Nie jest to meteoryt, nikt o nim nie wiedział, więc i nafciarzy w kosmos nie wysłano. Jest to coś dziwnego. Mieszkańcy niewiedzą jak przerażające czasy dla nich nastały.

Doug Bennet (Terence Hill) jest świadkiem napadu na sklep z bronią. Nie jest tu przypadkowo, policja musiała mieć jakiś cynk o planowanej napaści. Doug jest policjantem i udaremnienie napadu, nawet w pojedynkę nie było dla niego problemem. Martwi go jednak mała rzecz, jego przyjaciel nie odpowiada na telefony. Steve Forest (Bud Spencer) zbyt bardzo jest zajęty demonstracją jak pilotować śmigłowiec nowemu. Steve pilotować potrafi i to nieźle, helikopter płynnie wykonuje akrobacje. No i w śmigłowcach telefonów nie ma (a raczej nie było w latach 80).

Praca w policji nie zawsze należy do bezpiecznych. Przestępcy nie lubią ingerowania w swoją „pracę”, nieraz starają się pozbyć problemów, czyli policjantów. Służba w sekcji drogowej, też może być niebezpieczna, kierowcy, szajbusy przekraczający prędkość, co może zakończyć się pościgiem po ulicach. Młody policjant, Dave Speed (Terence Hill), nigdy nie przypuszczał jakie niebezpieczeństwo na niego czeka, podczas wykonywania swojego pierwszego zadania, tuż po opuszczeniu akademii policyjnej. Musi ściągnąć zapłatę za niezapłacony mandat. Musi się postarać, chce dobrze wypaść – na akademii był najgorszy na roku.

Tuck Pednelton (Dennis Quaid) to były oblatywacz samolotów. Nie jest już na służbie, został zwolniony. Nic dziwnego, nienawidzi dowódców, nie przyjmuje rozkazów, działa tak, jak sam chce. To nie może zostać zaakceptowane przez wojsko. Nie ma szczęśliwej passy. Na przyjęciu ku czci innych oblatywaczy robi upija się i awanturę, a nazajutrz rzuca go jego dziewczyna, Lydia (Meg Ryan). Dwa miesiące później coś się zmienia. Został wybrany do pewnego tajnego projektu. Bez problemów przeszedł przez sito egzaminów. Może dlatego, że był jednym kandydatem? Zadanie jest dość, jak dla niego, typowe – pilotowanie nowego pojazdu.

Praca szpiega nie należy do prostych. Piszę, oczywiście, o tych, którzy wykonują swoją pracę na terenie obcego państwa. O ile są jeszcze uśpionym agentami, to mają względnie łatwo, muszą po prostu żyć i zachowywać się jak okoliczni mieszkańcy. Gorzej kiedy muszą zinfiltrować jakiś obiekt. Obiekty warte infiltracji są strzeżone, przecież nikt nie będzie infiltrował przykładowo takiego parku, w sumie to i strzec go nie trzeba. W każdym razie ryzyko jest ogromne. Ktoś jednak wpada na „genialny” pomysł jak można pomóc swoim w zadaniu na terenie obcego i wrogiego kraju.

Roland Tyler (Bryan Brown) to mieszkający w Nowym Yorku, spec od filmowych efektów specjalnych. Takich klasycznych efektów, nakładania obrazu, modeli, animacji, kontrolowanych wybuchów, animatroniki, etc. Roland jest w tym bardzo dobry, zna się na rzeczy. Wie jak „oszukać” widza. Jest wraz ze swoją asystentką Andy (Martha Gehman) bardzo chwalony. Podczas pracy nad jednym z filmów, dostaje propozycje udziału pracy przy kolejnym filmie, tym razem ma być to gatunek science fiction, czyli coś co powinno mieć jak najlepsze efekty specjalne. Potencjalny zleceniodawca dostaje zaproszenie na drugi dzień do studia Tylera.

Po wyprowadzce z Nowego Jorku i krótkim pobycie w Chicago Paul Kersey (Charles Bronson) trafia do Los Angeles. W nowym miejscu niemal od razu rzuca się duża przestępczość. Według prezenterów radiowych przestępczość niepokojąco wzrasta. Komisarz policji Los Angeles określa to jako wojnę i chce przystąpić do ofensywy. Cóż Ameryka lat przełomu lat 70 i 80 musiała być „ciekawym” miejscem do życia. Zarówno Nowy Jork, jak i Los Angeles zalewali przestępcy.

Czarna Twierdza to kosmiczna asteroida, ale i zamek czy też forteca. Przemierza ona bezkres kosmosu i kiedy napotka zdatną dożycia planetę, ląduje na niej. Po wylądowaniu z jej wnętrza wychodzą wojownicy i zniewalają dany świat. Są to armie Zabójców, dowodzeni przez Bestię. Napadli na niejeden, że światów. Bestia i jego wojownicy właśnie, przybyli (napadli) na planetę o nazwie Krull. Już wkrótce dym ze spalonych wsi zasnuje niebo, a krzyki umierających wypełnią doliny. Ogólnie mieszkańcy mają przechlapane.