W międzyczasie do miasta przyjeżdża kolejny wóz i to nim interesują się czekający mężczyźni. W wozie jest niemal cały arsenał. Widać, że to na niego czekali.

Joe ma być sądzony za kłusownictwo, zakłócanie porządku i stawianie oporu władzy. Sprawa szybko się kończy. Mając do wyboru 10$ grzywny lub 10 dni odsiadki, Joe wybiera to drugie. W tym właśnie momencie do sali wchodzi grupa mocno już uzbrojonych mężczyzn. Mają mocne pretensje odnośnie swoich praw do ziemi. Stracili swoje akty własności poprzez pożar w archiwum.

Sąd im nie chciał pomóc, kazał się tylko odwoływać, składać skargi, Przewodzący grupie Luis Chama (John Saxon) jest tym mocno zirytowany. Sam podpala kilka akt i chcą zabrać sędziego. Tu nieoczekiwanie wkracza Joe i wyprowadza sędziego tylnymi drzwiami. Aż dziwne, że sytuacja kończy się tylko na jednej ofierze – to współwięzień, który miał zatarg z Joe. Za napastnikami miejscowe władze organizują pościg. Znaleźć ich wbrew pozorom będzie trudno, jest wiele śladów, ale które mają być tymi właściwymi? Jest ktoś, kto może pomóc, ale właśnie odbywa 10 dni pozbawiania wolności (co prawda w chwili kiedy toczy się dyskusja, stoi na zewnątrz i je kanapkę popijając ją piwem). Poza tym Joe nie ma nic do Luisa, po co ma jechać? Lepiej zamiatać plac przed sądem.

Do miasta przybywają kolejni przybysze to Pan Harlan (Robert Duvall), Lamarr (Don Stroud), Elma (Lynne Marta). Są znani, przynajmniej w miejscowym hotelu. Zachowują się dość władczo. Sam Harlan chce widzieć się z… Joe. Zapłaci za niego grzywnę. Sam Joe, nie wie, o kogo chodzi, nie zna Franka Harlana. Jednak fakt, że ktoś zapłacił za niego, budzi zainteresowanie. Frank chciałby wynająć Joe jako przewodnika podczas polowania, na które wraz ze znajomymi przyjechał. Joe szybko ich rozgryza, nie chodzi im o jelenie, a o Luisa. Harlan handluje ziemią, a Luis walką o swoje prawa mu przeszkadza. Joe nie przyjmuje oferty.

Kiedy Joe wraca na swoją farmę, okazuje się, że został okradziony. Luis zabrał mu konie, kilka z nich zabił. Zapowiedział, że zabije również Joe, za to, że on zabił jego przyjaciela. Joe wraca do miasta i przyjmuje propozycję Harlana, teraz ma powód.

Już podczas polowania (bo inaczej tego nie można nazwać), Kiddowi bardzo nie podoba się sposób, w jaki działa Harlan i jego ludzie. I im więcej czasu mija, to ma coraz gorszą opinię o swoim obecnym pracodawcy.

„Joe Kidd” można by podsumować krótko, to western z Eastwoodem. Tylko czy to wystarczy? Może trzeba napisać coś więcej…

Mamy więc uciśnionego, nie do końca działającego legalnie człowieka – Luisa, który ze swoimi ludźmi (albo bandą) walczy o swoje prawa. Inne środki mu się skończyły. Jest jego antagonista, bogacz – Frank. Ten walczy o swoje zyski. Też ma swoich ludzi, dziwnych, mocno wyróżniających się i odbiegających od normy. Pośrodku tego jest Joe, chcący rekompensaty za swoje utracone z farmy rzeczy. Gdyby nie ta kradzież, nie pojechałby z Frankiem. Chce sprawiedliwości, ale nie w sposób, jaki chce to zrobić jego pracodawca.

Jak na western przystało, muszą być pustkowia, strzelaniny, kobieta też by się zdała i taka się pojawia.

Sam film nie należy do wybitnych, jest mocno przeciętny. Sądzę, że raz na wiele lat można go zobaczyć, tragedii nie ma, ale i niczego zachwycającego. Typowa rzemieślnicza, standardowa robota.

Tytuł: Joe Kidd
Reżyseria John Sturges

Clint Eastwood jako Joseph „Joe” Kidd
Robert Duvall jako Frank Harlan
Gregory Walcott jako Robert G. Mitchell
Don Stroud jako Lamarr Sims
John Saxon jako Luis Chama
Stella Garcia jako Helen Sanchez
James Wainwright jako Olin Mingo
Paul Koslo jako Roy Gannon
Lynne Marta jako Elma

Ten tekst jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.