Niektórzy podróżują nie dla miejsc docelowych, lecz dla samej podróży. Kiedy przed kimś takim staje wizja długiej, prostej drogi przed sobą, nie może się doczekać. Bezdroża Ameryki są idealnym miejscem dla jazdy, dla samej jazdy. Motocykl, poczucie prędkości, wiatru we włosach (o ile się je jeszcze ma), much na zębach, czego można chcieć więcej? Może tylko współtowarzysza, z którym delektuje się człowiek niespieszną jazdą. Czasami, kiedy jest jednak powód dla jazdy, to tym lepiej, jest jakaś wymówka, aby ruszyć się z domu. Wyatt (Peter Fonda) i Billy (Dennis Hopper) przemycają narkotyki, z ich sprzedaży mają sporo gotówki. Po ukryciu jej, w baku motocykli, ruszają do Nowego Orleanu, na Mardi Gras. Z Los Angeles czaka ich długa, amerykańska droga.

Ron Thurlow (Jim Antonio) wygrywa w teleturnieju „Wielka Fortuna” 50 tysięcy dolarów, a jako specjalny dodatek, tydzień w najwspanialszym kurorcie świata. Kurorcie zbudowanym przez firmę Delos. Ma do wyboru pobyt w klimatach średniowiecza, antycznego Rzymu, czy świata przyszłości. Przebywając w tym nowym parku, Świecie Przyszłości, gość będzie jako dowódca statku kosmicznego, będzie przemierzał Układ Słoneczny w towarzystwie pięknych roboto-astronautek. Nie ma za to już Świata Dzikiego Zachodu, nie pada ani jedno słowo o nim, być może przez pewne problemy, jakie miały tam miejsce.

Nowy Jork przerobiony na więzienie na niewiele się zdał. Pod koniec XX wieku wrogie siły umacniają swoją pozycję w Stanach Zjednoczonych. W Los Angeles króluje przestępczość i rozwiązłość. Aby ochraniać jej mieszkańców, do życia powołane zostają specjalne siły policyjne. Kandydat na nowego prezydenta USA zapowiada boską karę która spadnie na nowe siedlisko grzechu i występku – Los Angeles. W sierpniu 2000 roku, rzeczone miasto nawiedza trzęsienie o sile 9,6 w skali Richtera. Powstaje morze ruin, a to prawdziwe wdziera się między ląd na miasto. Los Angeles staje się wyspą.