Wampiry w popkulturze zwykle przedstawiane są jako osoby silne, obdarzone nieziemskimi możliwościami. Długowieczne, piękne, przyciągające uwagę, umiejące zawrócić w głowie, są też bardzo silne. Mają, oczywiście, też swoje wady, zwykle nie mogą mieć kontaktu ze słońcem – giną, kiedy dosięgną ich jego promienie (o tych, które zaczynają w takim momencie błyszczeć, lepiej zamilczeć), muszą też spożywać krew, choć nie zawsze ludzką, zwykle śpią też w trumnach, mają sterczące ponad miarę kły. Bardzo często są też niezależne, robią, co chcą, nie przejmując się ludźmi. Sytuacja, że ktoś taki jest więźniem człowieka, albo wręcz jest obiektem eksperymentów, jest ciężka do wyobrażenia.

W posiadłości Chateau Louise nad Jeziorem Chapeau w Szwajcarii odbywa się spotkanie ważnych person. Posiadłość jest silnie strzeżona i nie ma możliwości aby po prostu przejść przez ogrodzenie i strażników pilnujących bezpieczeństwa gości. Nie oznacza to, że nie ma sposobu, aby ktoś nie zaproszony pojawił się w środku. Można zrobić to podwodą, najpierw przecinając znajdujące się tam ogrodzenie. Ogrodzenie obiektu również pod wodą, może świadczyć tylko jedno – właściciele naprawdę mocno dbają o bezpieczeństwo oraz prywatność swoje i swoich gości.

Rok 1662 to nie są przyjemne czasy, szczególnie we Francji. Sposób prowadzenia polityki państwa przez króla Ludwika XIV (Leonardo DiCaprio) nie jest dobry. Prości mieszkańcy głodują, co zaczyna prowadzić ich na skraj buntu. Są oczywiście ludzie, których nie dotyka ubóstwo, szlachta i służba wierna władzy. Jednym z nich jest D'Artagnan (Gabriel Byrne). Przybył on właśnie z polecenia władcy do swojego przyjaciela. Król chce widzieć się z Aramisem (Jeremy Irons), byłym muszkieterem. Porzucił on służbę królowi, skupiając się na służbie Bogu. Dwójka pozostałych muszkieterów, Athos (John Malkovich) i Porthos (Gérard Depardieu jako), również odeszła ze służby. Tylko D'Artagnan, najmłodszy z nich, nadal jest muszkieterem. Sprawuje funkcje kapitana we formacji.

Do stacji kosmicznej Omega 76 zbliża się niezidentyfikowany statek. Kapitan Terry Glenn (Patrick Wilson) zezwala jednak na dokowanie jednostki na pokładzie stacji. Pasażerowie mają poddać się badaniom i spotkać z porucznikiem o 18 na mostku. Statek opuszcza jedna pasażerka, porucznik Jessica Marlow (Liv Tyler). Badania są nieprzyjemne, ale to konieczność. Jessica to nowy członek załogi Omegi, po badaniach przechodzi szybkie szkolenie na temat działania stacji. Jej wiedza imponuje kapitanowi, Jessica wie sporo i ma również doświadczenie.

Pewien mężczyzna dowiaduje się, że został Wybrańcem. Ot tak, jak w jakiejś grze komputerowej. Przed jego oczami migają setki obrazów, prawdopodobnie wspomnienia jego życia, a tajemniczy jegomość mówi, że „Wyspa czeka na niego”. Po tym Lincoln 6 Echo (Ewan McGregor) budzi się we własnym łóżku. Komunikaty wyświetlane obok łóżka informują go o nieregularności w fazie REM. Po wyłączeniu bransoletki z imieniem – swoją drogą pełne dane personalne to Lincoln 6 Echo (dość oryginalne), mężczyzna wstaje z łóżka. Kolejny komunikat, czy wręcz polecenie, każe udać mu się udać do Centrum Spokoju. O godzinie 8 zostanie przeprowadzona ocena stanu zdrowia Lincolna. Wyświetlacze i badania są wszechobecne, podczas porannej toalety, zostaje poinformowany o przekroczeniu ilości sodu i że ma się dobrze odżywiać.

Sześćdziesiąt minut. Dokładnie tyle zajęło starożytnym doprowadzenie ludzkości na skraj zagłady. Ci, którzy przetrwali, stworzyli ruchome osady, aby odbudować życie. W walce o żywność i paliwo słabi ginęli, a silni rośli w siłę. Aż nastała nowa era. Era drapieżnych miast Zachodu. Zagłada to odległa historia, tamte wydarzenia są sprzed ponad 1100 lat.

Przybysz z Wysp Brytyjskich atakuje przedstawiciela Europy Kontynentalnej. Brzmi jak jakieś porachunki gangsterskie, czy działania wojenne. Jednak jeżeli to miasto goni inne miasto, to sprawa jest dziwna i nienaturalna. Tu wielkie miasto z Union Jack'em na frontowej ścianie goni małe bawarskie miasto. Pochłonięcie go da mu zasoby na jeden tydzień. Bawarczycy robią, co się da, aby nie zostać anihilowani. Nie jest to jednak łatwe, Anglicy mają przewagę. I harpuny. Po niedługim pościgu bawarskie miasto zostaje wchłonięte.

Prezydent USA, tuż przed wyborami, ma problemy. Był sam na sam ze skautką w pokoju, tuż za Gabinetem Owalnym. Trwało to tylko trzy minuty, ale smrodek jest. Aby ratować swoje szanse w reelekcji, nakazuje wezwać do pomocy Konrada Breana (Robert De Niro), specjalistę od propagandy, wróć, od public relations, oczywiście. Sztab musi wymyślić, co powiedzieć w telewizji, mają na to niewiele czasu, do rana. Pierwsze co sugeruje Konrad to rozchorowanie się prezydenta przed powrotem z Chin, gdzie on obecnie przebywa. Sytuacja jest niewesoła, kontrkandydat coś wie i nie zamierza tego nie wykorzystać. Wybory są za 11 dni, do tego czasu należy odwrócić uwagę mediów, a przy tym społeczeństwa.

Andrew (Pierce Brosnan) zostaje wysłany na nową placówkę – do Panamy. Nie jest zadowolony z tego, ale ze względu na okoliczności i swoje grzeszki, nie powinien narzekać. To ma być jego ostatnia szansa. Są tam oczywiście rzeczy, które interesują wywiad Wielkiej Brytanii – przede wszystkim Kanał Panamski. Andrew musi być tam bardzo ostrożny, jest tam duża sieć pralni brudnych pieniędzy, przemytu narkotyków i korupcji. W Panamie jest tylko 200 brytyjskich rezydentów – ktoś z nich na pewno ma dojścia do władzy. Andrew będzie musiał jego lub ich odnaleźć. Wybiera Harry'ego Pendela (Geoffrey Rush), krawca.