Zamaskowana osoba (Brad Pitt) wchodzi nocą, przez dach do położonego gdzieś w Kalifornii… sklepu samoobsługowego, przypominającego naszego te nasze z owadem w logo. Udaje się bezpośrednio na zaplecze, gdzie jest już dziura w ścianie. Za nią jest prawdziwy cel – pokaźnych rozmiarów sejf i grupa innych również zamaskowanych osób. „Dachozłaz” zaczyna włamywać się do sejfu – ma ku temu technologiczne zabawki i inne bajery. Akcję przerywa mu… telefon. Po krótkiej rozmowie stwierdza… że musi spadać i wychodzi jak gdyby nic

Miguel Diaz, a naprawdę Danny Ocean chce założyć konto emerytalne, rozmowa schodzi jednak na sejf, jaki znajduje się w placówce. Przyznaje nawet pracownikowi, że był kiedyś w sejfie podczas kradzieży (ale jak to, tylko jeden raz?). Oczywiście prawdziwym celem jest rozpoznanie. Szkoda trochę, że w jakąś tam rocznicę, o co Tess (Julia Roberts) ma do niego pretensje – Dany i Tess (Julia Roberts) są ponownie razem. To nie jedyny problem, do domu gdzie mieszkają, przybywają goście. Raczej z tych niechętnie widzianych. Elegancko ubrany pan, wraz z dwoma innymi – ci są wielcy i potężnie zbudowani. Eleganckim jest Terry Benedict (Andy Garcia), były szef i narzeczony Tess. Trzy lata wcześniej Dany z grupą okradł jego kasyna. Szuka on Danego. Pomimo wypłaty odszkodowania, chce z powrotem to, co mu ukradli. Wszystko i z odsetkami. W dwa tygodnie.

Francja, czas rewolucji. Wiekowy Thomas d'Apcher (Jacques Perrin) nie boi się śmierci, jaka go czeka z rąk rewolucjonistów. Wie, że ucieczka nie ma sensu. Zamiast tego spokojnie pracuje tak jak zawsze. To, że jest noc, nie przeszkadza. Każe swojemu spanikowanemu lokajowi przynieść kieliszek wina i świece. Ma do napisania swoje wspomnienia i przemyślenia. Pisze, że przekonania czynią ludzi ślepymi i szalonymi, mogą trawić ich serca i przemienić w bestie. W 1764 roku taka Bestia pojawiła się we francuskiej prowincji Gévaudan. Była niebezpieczna, zabijała ludzi i pojawiły się nawet przypuszczenia, że żaden człowiek jej nie pokona. Prowincja pogrążała się w strachu i ciemnościach.

Najgłębsze miejsce na Ziemi to Rów Mariański. Ciągnie się dwutysięcnokilometrowym łukiem i znajduje się na głębokości prawie 11 kilometrów poniżej poziomu Pacyfiku. Dostanie się na jego dno, jest niemałym wyzwaniem. Ciśnienie, jakie tam panuje, jest niebotyczne, 1071 razy większe od tego panującego na powierzchni. Bez specjalnie skonstruowanych pojazdów byłoby to niemożliwe. Co ciekawe, załoga pierwszego batyskafu, jaki dotarł do tym głębin – Trieste, ze zdumieniem zobaczyła tam życie. Były tam sole, flądry i krewetki. Według słów jednego z załogantów, Trieste, Jacquesa Piccarda „Dno było czyste i przejrzyste, pokryte mułem z obumarłych okrzemków”. Pomimo bardzo niebezpiecznych warunków, jest to też miejsce, gdzie ma powstaje najgłębszy odwiert na świecie, czyli trzeba było tam zbudować bazę – Stacje Keplera.