W 1904 roku, w Nowym Jorku wybucha pożar. Nie jest to nic nietypowego, pożary towarzyszą nam od zarania dziejów. Pożar ma miejsce w Manhattanskim Klubie Poszukiwaczy Przygód. Strażacy szybko odnajdują drzwi, za których wydobywa się dym. Tu pojawia się pierwsza dziwna sprawa, dym pojawia się, ale i cofa. Drugą taką sprawą, jest to, że przy sprawdzaniu drzwi, są one… zimne. Zimne jak lód, co przy mającym mieć za nimi pożarze, jest nieprawdopodobne. Są na tyle zimne, że dłoń strażaka… do nich przymarza! Po sforsowaniu przeszkody strażakom ukazuje się niesamowity widok. Kompletny bark ognia, a wszystko w środku, razem z ludźmi wydaje się zastygnięte w czasie, czy raczej zamrożone.

Od walki z Vigo minęły lata. Wydawałoby się, że aktywność paranormalna spadła do takiego poziomu, że działalność Pogromców Duchów jest już niepotrzebna. Firma została zamknięta, a bohaterowie tamtych dni musieli zająć się czymś innym. Spadek aktywności paranormalnej nie oznaczał jej spadku do zera, tylko mocne zmniejszenie. Duchy nadal dają znać o sobie, ale w bardzo małym stopniu.

Z opuszczonej kopalni „Shandor Mining co”, w środku nocy, pospiesznie wyjeżdża samochód. Obok kierowcy (Bob Gunton). na siedzeniu, pod przykryciem znajduje się dobrze znana pułapka na duchy i jest, bynajmniej, niepusta.