Na komendzie żandarmerii w Saint Tropez szykują się zmiany, można rzecz, radykalne. Komenda się przenosi. Przeprowadzka to zawsze kłopot, nawet jak idzie sprawnie. Oprócz nowego miejsca pracy, są też nowe mieszkania, żandarmi wraz z rodzinami ponownie mieszkają w tym samym budynku co ich posterunek. Komenda jest większa, jakby jaśniejsza. Pojawia się nowoczesne wyposażenie - komputer, mający znać odpowiedź na każde pytanie. Podobno jest nowocześniejszy niż ten w kwaterze głównej. Jednak dopiero rewolucyjne zmiany zapowiada przybyły niedługo po przeprowadzce pułkownik. Do obsady komendy dojdą nowi funkcjonariusze, a raczej… funkcjonariuszki!

Posterunek żandarmerii w Saint Tropez czaka istna rewolucja. Będą tam służyć nowi żandarmi, jednak nie jako dodatkowa siła, czy też pomoc, ale zamiast dotychczasowej obsady. Dotychczasowi, zasłużeni funkcjonariusze mają przejść na emeryturę. Oprócz zasłużonej emerytury, za szczególne względy dla miasta, będą otrzymywać w ramach wdzięczności, po 50 kilogramów… węgla każdej zimy (w Saint Tropez rzadko kiedy jest poniżej zera stopni). Dla części dotychczasowej ekipy jest to cios poniżej pasa, oni nadal chcą służyć i być żandarmami.

Życie samotnego ojca wychowującego dziecko nie zawsze jest usiane różami. Są tacy ojcowie, którzy pomimo trudów postanawiają tkwić w samotności, ale są tacy, którym to się sprzykrzy i szukają ponownie swojej „drugiej połówki”. Często się też zdaża, tak, że nie szukają, a przytrafia się im ona jak „grom z jasnego nieba”. Sierżant Cruchot (Louis de Funès) od lat jest wdowcem. Wychowuje on wchodzącą w dorosłość córkę Nicole (Geneviève Grad). Umie podzielić służbę w żandarmerii z obowiązkami ojca, nie jest mu lekko, ale i Nicole nie ma lekko, jej tata to choleryk, dla którego musi być zawsze po jego myśli i uważaniu.