Niedziela, 7 grudnia 1941 roku dla stacjonujących w Pearl Harbor żołnierzy rozpoczął się jak każdy inny dzień, rutyną. Nie wiedzieli jak bardzo sytuacja za kilkanaście minut zmieni się i to nie tylko dla nich, ale i całych Stanów Zjednoczonych Ameryki. Wiedzieli o trwającej od dwóch lat II Wojnie Światowej, ale to ich nie dotyczyło, działo się gdzieś w Europie, Ameryka była bezpieczna i spokojna. To miały być jednak ostatnie chwile pokoju dla USA. Do tej położonej na Pacyfiku amerykańskiej bazy wojskowej zbliżała się właśnie flota Japońska Cesarska Marynarka Wojenna (Dai-Nippon Teikoku Kaigun), mająca za zadanie dokonać zaskakującego ataku na bazę i w szczególności wyeliminowanie stacjonujących tam okrętów liniowych.

Starsi nie rozumieją młodszych. Dorosłe pokolenia zastanawiają się, co te nastolatki wyprawiają, przecież ja w ich wieku… Tak, tak, oczywiście. Takie myślenie trwa chyba od zarania dziejów i długo jeszcze będzie trwało. Tak jest i nic tego nie zmieni. Owszem niektóre zachowania mogą być niebezpieczne, ale tu powinno pomóc tłumaczenie, tylko nie zawsze jest ono skuteczne. Pojawiają się co jakiś czas dyskusje czy można coś na to poradzić. Jednak czy sytuacja, gdzie pojawią się „rozwiązania systemowe”, narzucone przez rząd rozwiozą problemy? Mogą być jeszcze gorsze. Szczególnie kiedy w państwie panuje dyktatura, a stary porządek dawno odszedł. Pojawiło się wysokie bezrobocie, uczniowie zaczęli masowo bojkotować naukę i zaczęli schodzić na drogę przestępczości. Zaczęli budzić strach w starszych pokoleniach. Zdesperowany rząd opracował sposób, który może coś pomoże. Środek radykalny i budzący grozę. Środek brutalny. Ustanowiono Prawo Battle Royale.