Pan Ciemności (Tim Curry) potrzebuje pociechy. Dlaczego nie, każdy czasami jej potrzebuje. Pan jednak chciałby, aby była to pociecha uzyskana od cieni i ciemności nocy. Ponownie, niektórzy lubią noc, a samo imię Pan Ciemności, nie wskazuje, aby ktoś lubił letni, słoneczny dzień, czy opalanie na plaży. Ba, słońce może go zniszczyć. Ma plan jak to zmienić. Zapowiada, że dzisiaj słońce zajdzie już na zawsze, powstanie wieczna noc. Producenci żarówek, czy może pochodni muszą go mocno popierać.

Ron Thurlow (Jim Antonio) wygrywa w teleturnieju „Wielka Fortuna” 50 tysięcy dolarów, a jako specjalny dodatek, tydzień w najwspanialszym kurorcie świata. Kurorcie zbudowanym przez firmę Delos. Ma do wyboru pobyt w klimatach średniowiecza, antycznego Rzymu, czy świata przyszłości. Przebywając w tym nowym parku, Świecie Przyszłości, gość będzie jako dowódca statku kosmicznego, będzie przemierzał Układ Słoneczny w towarzystwie pięknych roboto-astronautek. Nie ma za to już Świata Dzikiego Zachodu, nie pada ani jedno słowo o nim, być może przez pewne problemy, jakie miały tam miejsce.

Wesołe miasteczka, są uwielbiane przez wielu. Karuzele, zjeżdżalnie, kolejki górskie i inne atrakcje przyciągają co roku wielotysięczne tłumy. Równie dużą popularnością cieszą się parki tematyczne, przypominające owe wesołe miasteczka. Jak sama nazwa ich wskazuje, mają one jaką określoną tematykę. Mogą być parki grozy, gdzie ich twórcy usiłują wystraszyć odwiedzających, parki labiryntów. W USA, jak i u nas, dużą popularnością cieszą się parki w klimatach Dzikiego Zachodu. Kowboje, rewolwerowcy, dzielny szeryf, obowiązkowy saloon i pewnie jakaś stacja kolejowa. Jeden z takich parków jest szczególny. W nim rolę mieszkańców pełnią roboty. To „Westworld”.

Do wojskowej jednostki badawczo-rozwojowej trafia nowy żołnierz, Holbrook (Daryl Mitchell), przemierzając teren bazy, zostaje zaskoczony. Widzi typową wojskową ciężarówkę z… reklamą. Reklamowana jest loteria organizowana przez jakiegoś Bilko. Nagrodą ma być… ciężarówka, na której umieszczono reklamę. Dość to nietypowe, ale chwilę później wyjaśnia się, dlaczego przełożeni, nic sobie z tego nie robią. Kiedy się ktoś taki w pobliżu pojawi, reklama zamieniana jest na jakiś typowo wojskowy slogan.

W Maracaibo w Wenezueli może zmienić się władca. Dotychczasowy nie rodzi sobie z problemem piratów, który upodobali sobie napady na hiszpańskie statki. Nowy wicekról de Mendoza y Laguna (Edmund Purdom) zapowiada, że gubernator ma zabrać się do roboty, albo zostanie zastąpiony. Piraci mają zostać złapani, osądzeni, zabici, lub wręcz wybici. Hiszpańskie statki mają bezpiecznie przemierzać Morze Karaibskie i przywozić skarby Nowego Świata do ojczyzny.

Dr Charles Forbin (Eric Braeden) stworzył komputer. Nie taki domowy, do grania w gierki, nie taki dla firmy umożliwiający pracę z arkuszami kalkulacyjnymi (lub ich wcześniejszymi odpowiednikami). To komputer przeznaczony dla wojska USA. Jest olbrzymi, zajmuje kilka hal, został nazwany Colossus. Jest niesamowicie zaawansowany technologicznie. Dostęp do niego jest mocno chroniony, oprócz dużych i ciężkich drzwi, jest nawet… most zwodzony. Jest też jakieś niebezpieczne promieniowanie gamma włączane po zamknięciu wrót. Nie wiadomo czy jest to wymagane do pracy urządzenia, czy jakieś perfidne zabezpieczenie. Dodatkowo komputer znajduje się w bunkrze wybudowanym w górze. Tak zabezpieczona i duża maszyna, musi mieć szczególną funkcję, szczególnie jak ma być używana przez wojsko.

Laboratoria medyczne powinny być bezpieczne i tak w większości (mam nadzieję) jest. Owszem czasami zdarzy się jakiś wypadek lub ktoś niekompetentny (tu mam również nadzieję, że taka osoba nie zostanie tam wpuszczona). Czasami jest to połączenie obu takich zdarzeń. Prowadzący badania, Joe (Greg Blanchard), kaleczy się w palec, a później otwiera jakieś przyrząd, w którym poszło coś nie tak. Wzywa swojego przełożonego dr Franka Dardena (Bryan Cranston). Ten od razu zapowiada, aby niczego nie dotykał. Niestety, rychło w czas, wzywający go mężczyzna, już dotknął coś, co było w owym przyrządzie. Oczywiście tą skaleczoną dłonią. Frank spodziewał się problemów, twierdzi, że ma wszystko pod kontrolą. Niestety nie przewidział zranienia się laboranta. Ani tego, że chwilę od wezwania, Joe będzie martwy.

W szkole średniej, w Cayuga w Nowym Meksyku, ma odbyć się ważne wydarzenie. Mecz międzyszkolny. Dla niezbyt dużej mieściny, jaką jest Cayuga to istotna rzecz. Nie wiele się tu dzieje, rozrywek jest niewiele, są też lata pięćdziesiąte, więc telewizja jest raczej nowością, a dzisiejsze rozrywki, takie jak Internet, nie śniły się chyba nawet największym wizjonerom. Jedną z osób będących na meczu jest Everett (Jake Horowitz). Łamiąc tradycje filmów, nie jest przodującym zawodnikiem, ale raczej kimś technicznym. Musi się znać na elektronice, jego rozmowę przerywa Fay (Sierra McCormick), prosząc go, aby pokazał jej, jak działa jej nowy nabytek – magnetofon. Chłopak jest wręcz rozrywany, ma prowadzić audycje radiową, ale i pod trybuny musi zajrzeć, ktoś tam potrzebuje jego pomocy.