Mia (Sophie Nélisse) to mało popularna uczennica, jest obiektem „żartów” ze strony „koleżanek”. Jej ociec ponownie się ożenił. Mia ma więc nową mamę i siostrę Sashę (Corinne Foxx). Jej ojciec zajmuje się nurkowaniem. Ostatnio odkrył nowe wejście do zalanego, starożytnego miasta – niepokojące jest to, że odnalazł tam również ząb rekina. Zastanawia się, jak rekin mógł tam wpłynąć. Zaplanował również coś wyjątkowego dla sióstr, może to pomoże im polepszyć wzajemne stosunki – siostry za sobą nie przepadają, a nawet nie uznają się wzajemne za rodzeństwo. Będą miały okazję poprzyglądać się rekinom ze specjalnie to tego celu skonstruowanego statku. Entuzjazm dziewczyn tryska z nich jak woda z wyschniętej fontanny.

Parze kończą się zapasy. To ostatnia puszka, jaką mają, nie będzie więcej pomidorów, będą musieli przerzucić się na groszek. :-( Martwią się o swoje dzieci, które pojechały na wycieczkę, mają nadzieję, że są one bezpieczne. Para nie mieszka sama, są z nimi inni ludzie. Podczas kolacji rozmowa schodzi na temat Sama, chłopka jednej z obecnych przy stole kobiet – Karen. Pomimo tego, że Jackob uważa, że opuścił ją pięć dni temu, Karen wierzy, że niebawem wróci. Wybuch awantury przerywa łomotanie do drzwi. Po głosie słychać, że to jakiś młody chłopak, może nawet jeszcze dziecko. Ludzie nie garną się do otworzenia drzwi. W końcu jednak je otwierają. Chwilę później wyglądającą przez okno Karen gryzie jeden z zakażonych. Szturm zainfekowanych na budynek przeżywa Donald (Robert Carlyle). Ucieka, zostawiają swoją żonę, Alice, jak i resztę. Uciekając przed zgrają zarażonych, napotyka Jacoba. Ten ostatni nie ma jednak szczęścia.

Do Centrum badań nad naczelnymi w Cambrige, włamują się obrońcy zwierząt. Dokumentują warunki, w jakich przetrzymywane są małpy i mają zamiar je uwolnić. Akcję przerywa powrót jednego w naukowców, któremu prawie udaje się wezwać ochronę. Ostrzega włamywaczy, że szympansy są zainfekowane, bardzo zakaźne, oraz o tym, że otrzymały substancję opóźniającą. Zainfekowane zostały… szaleństwem. Pomimo jego ostrzeżeń i paniki w głosie, postanawiają otworzyć klatki. To był duży błąd. Zwierzęta rzucają się na swoich wyzwolicieli.

Phillip Winter (Rüdiger Vogler), dostaje kartkę pocztową od swojego przyjaciela Fritz'a (Patrick Bauchau). Przyjaciel mieszka w Lizbonie i potrzebuje pomocy Phillipa. Chce, aby przyjechał do Lizbony, tak szybko jak tylko może, zabierając ze sobą cały sprzęt. Jako że nie ma ani telefonu, ani faksu, jedyną drogą kontaktu, jest poczta. Ciężko więc szybko zorientować się co się stało. Najszybszym sposobem, aby rozwiązać tą tajemnicę, jest wsiąść w samochód i pojechać z Frankfurtu do stolicy Portugalii. Phillip więc jedzie…

Młody chłopak, programista, wygrywa w pracowniczej loterii główną nagrodę. Nagrodą jest wizyta w posiadłości Nathana (Oscar Isaac), swojego szefa. Posiadłość jest położona na odludziu, a że pilot śmigłowca nie może lądować w pobliżu domu, Caleba (Domhnall Gleeson) czeka wędrówka po całkowitych bezdrożach, przez łąki, pola i lasy (prawie jak Fasola). Bez zasięgu w telefonie i chyba bez dokładnie określonego miejsca położenia celu. Wie tylko, że dom ma być nad rzeką. Kiedy dociera do celu, dom nie sprawia wrażenia imponującego, raczej dziwnego, jest bardzo nowoczesny – technologicznie.

Paul Dawson jest po wypadku, wskutek którego traci część mózgu. Kontakt z nim jest niemożliwy. Naukowcy przygotowują go do uruchomienia założonego mu implantu.

Paul to eksżołnierz, który został postrzelony w głowę. Teraz jest badany, czy implant dr. Vincenta McCarthy'ego (Toby Stephens) pomógł naprawić uszkodzenia. Pierwsze chwile po aktywacji, zdają się to potwierdzać, Paul zaczyna rozumieć, co się do niego mówi i wykazuje reakcje. Widać jednak utratę pamięci, Paul zdaje się nic nie pamiętać. Badania nie przebiegają tak, jak przypuszczał Vincent, jest nimi rozczarowany. To jednak jeszcze nic, chwilę później Paul atakuje Vincenta i jego asystentkę, jest przy tym bardzo brutalny. Strażnicy w końcu zabijają Paula.

Do jednego ze szpitali w Los Angeles przyjeżdża Neil (Robert De Niro). Wygląda jak typowy kierowca ambulansu, wsiada do jednego z nich i odjeżdża, sam bez reszty ekipy ratunkowej. Inny mężczyzna robi zakupy w sklepie budowlanym, aby później zająć miejsce w ambulansie. Jak można się domyślać, nie są to prawdziwi ratownicy. Razem z innymi, spotykają się przy napadzie na opancerzony furgon, przewożący przesyłki. Ich łupem pada niewielka koperta. Widać, że akcja została znakomicie zaplanowana, choć końcówka nie wyszła im tak, jak planowali. Jednemu z napadających – Waingro (Kevin Gage ), puściły nerwy, co skończyło się nieplanowanym zabiciem strażników. Ucieczka udaje się tuż przed przyjazdem policji. Po skończonej robocie spokojnie się rozjeżdżają.

W kwietniu 1805 roku Napoleon niepodzielnie panuje w Europie. Tylko morza i oceany są pod innym panowaniem – Wielkiej Brytanii. Jednak jeszcze chwila i one staną się areną bitew.

HMS Surprise. 28 dział. 197 ludzi. Przy północnych wybrzeżach Brazylii. Według rozkazu admiralicji, Kapitan Jack Aubrey (Russell Crowe), ma przechwycić francuski okręt kaperski Acheron w podróży na Pacyfik, gdzie ma zamiar toczyć działania wojenne. HMS Surprise ma go zatopić, spalić, lub przejąć.