Trwa pościg policji za czerwonym Lamborghini. Oczywiście policja jest bez szans, niby pojazd im odjeżdża, ale jakoś cały czas siedzą mu na „ogonie”. Są też pewni swojego, na drodze przygotowana jest już blokada. Objechać jej nie ma jak, druga szutrowa droga prowadzi nad wodę, a Lamborghini pływać nie potrafią. Cóż te potrafi, odbija się jak rzucony kamień. Chwila i jest po drogiej stronie wody. Kierowcy spieszno na kolejne zawody Cannonball.

W 1989 roku Mur Berliński stał się historią. Po jego rozebraniu Zimna Wojna uległa zakończeniu, Żelazna Kurtyna opadła. Przed tymi wydarzeniami walka toczyła się wśród służb specjalnych obu stron. Każda z nich wysyłała swoich agentów, szpiegów, aby poznać plany drugiej strony, sabotować, czy eliminować niewygodnych dla siebie ludzi. Jeden z ludzi z KGB eliminuje konkurencyjnego agenta. Ten przed egzekucją obraza zabójcę. Mówi, że miał nadzieję, że złapie go najlepszy agent radzieckiego wywiadu, bo ten na pewno nim nie jest. Po egzekucji rosyjski szpieg, zabiera ofierze zegarek.

Kiedy weźmiesz udział w wyścigu i go przegrasz, to co zrobisz? Prawdopodobnie na początku pojawi się złość i rozczarowanie, smutek. Potem być może pojawi się chęć zemsty, odegrania się na pozostałych uczestnikach. Najlepszym sposobem na to jest udział w kolejnej edycji wyścigu. Szejk Abdul-Ben Faafel (Jamie Farr), wręcz musi wystartować. Tak mu przykazuje jego ojciec. Ma niebagatelny powód ku temu, tylko Szejk w całej rodzinie Falafel ma… prawo jazdy. Rodzina Falafel zawsze była najszybsza, miała najlepsze wielbłądy i konie, teraz ma najszybsze samoloty, łodzie i samochody. Z wyjątkiem jednego, tego używanego przez Abdula. W zeszłym roku miał wygrać Wyścig Armatniej Kuli, lecz zawiódł. W tym roku musi się mu udać! Jest tylko jeden problem. W tym roku nikt nie organizuje wyścigu. Jednak mając pieniądze rodziny Falafel, co za problem, wystarczy zapłacić za jego organizację. No i wygrać, oczywiście.

O sąsiadach można by napisać wiele, wiele powieści. Są mili i sympatyczni, pomagający w problemach. Są tacy, których lepiej unikać, czepialscy, wścibscy, kłótliwi. Są wieczni imprezowicze, nieprzejmujący się innymi, czasami mogą trafić się jeszcze gorsi. Są też tacy neutralni, cisi, tajemniczy, żyjący swoim życiem i pozwalający żyć innym, ot, dzień dobry przy spotkaniu i tyle. Nie każdy sąsiad jest jednak w bloku, czy osiedlu. Może przecież to być sąsiednia osada, wioska, etc. Tu też może być różniej, przecież tam mieszkają głupki, a u nas fajni ludzie – to oczywiście działa w obie strony. Pewnej osadzie trafił się bardzo szczególny sąsiad, kontaktów nie mają żadnych, unikają się i nie wchodzą sobie w drogę, każdy zajmuje się swoimi sprawami. Do czasu…

Nie każdy pasjonat szybkiej jazdy robi to w miejscach do tego przeznaczonych – na torach wyścigowych. Wiele osób jeździ z nadmierną prędkością, po zwykłych drogach co może być niebezpieczne, a zdarza się, że kończy się wręcz tragicznie, w końcu są tam też inni ludzie, którzy nie umieją prowadzić pojazdów z wielkimi prędkościami. Jazda z nadmierną prędkością jest oczywiście wykroczeniem. Takie pojazdy usiłuje zatrzymać policja, ale nie to proste, w końcu samochody wyścigowe są budowane po to, aby trudno było je dogonić i choć policja, też nie ma wolnych samochodów, to w przypadku pościgu za super samochodem, może mieć problemy. Może w kraju tak samochodowym jak USA są nieco lepsze warunki do takiej jazdy, w końcu autostrady poza miastami ciągną się przez setki mil. Może są miejsca, w których ruch jest niski i można „przygazować”, a może tak jest tylko dla potrzeb filmu.

Policjant Louis Vincent Mangin (Gérard Depardieu) jest zirytowany. Ma problem o osobnikiem, którgo przesłuchuje, czy może próbuje przesłuchać. Jak Louis mówi, nie lubi ciągnąć ludzi za języki, jeżeli ci nie odpowiadają na jego pytania, zaczyna się irytować, co może skończyć się rękoczynami. Przy przesłuchiwanym znaleziono broń, Louis nie chciał jej wysyłać do balistyki, bo gdyby się okazało, że ktoś zginął ze strzału oddanego z niej, przesłuchiwany na dzień dobry dostałby pięć lat więzienia. Nie zrobił tego z dobroci swojego serca, może udać, że jej nie odnaleziono, ale potrzebuje czegoś za to. Informacji.

Podczas nalotu na jedną ze spelunek, w której odnaleziono narkotyki, dochodzi do nieszczęścia. Jeden z tam mieszkających próbował uciec, nie zareagował na słowa policjanta, każące mu się zatrzymać, więc policjant do niego strzelił. Ze skutkiem śmiertelnym. Funkcjonariusz próbował się tłumaczyć, że uciekinier wykonał ruch, jakby sięgał po broń, na co jednak świadków nie ma. Uciekinier broni nie posiadał, więc jeden z policjantów, Dennis Peck (Richard Gere)… podłożył mu własny nóż. Cóż, w tej chwili uciekinier stał się uzbrojony. Sam strzelający jest zaskoczony czynnością kolegi, ale decyduje się nie protestować. Jest to naganne, to fałszowanie dowodów, ale gdyby nie to, dla policjanta skończyłoby się niemiłym dochodzeniem.

Debbie Ocean (Sandra Bullock) zostaje warunkowo zwolniona z więzienia. Na odchodne słyszy, że jednym z warunków jest bezwzględne unikanie kontaktów z osobami mającymi jakąkolwiek kryminalną przeszłość. Włącza się w to prawie cała jej rodzina. Debbie żałuje swojego poprzedniego życia, nie chce go już kontynuować. Wie, że zachowując się, jak reszta rodziny doprowadziło ją do problemów, do miejsca, w którym jest obecnie. Po wyjściu chce tylko prostego życia, znaleźć pracę, zaprzyjaźnić się z kimś, chodzić na spacery, płacić rachunki, być zwykłą, normalną kobietą. Debbie otrzymuje szansę, uzyskuje upragnione zwolnienie warunkowe. Po pięciu latach jest znowu wolna. Choć jej słowa pożegnalne do jednej ze strażniczek budzą zastanowienie.