Świat nie miał długiego wytchnienia po zakończeniu II Wojny Światowej. Konflikty się nie zakończyły, co chwila gdzieś się jakiś pojawiał i przeradzał w konflikt zbrojny. Jednym z nich stał się ten, zwany później Wojną Koreańską. Miał on miejsce w latach 1950 - 1953. Północna część Korei została zajęta po wyparciu sił Japonii, przez siły ZSRR, a południowa przez USA. Dwie skrajnie różniące się ideologie doprowadziły do podziału Korei na dwie części. Przywódcy obu części pragnęli połączenia, każdy według swojej ideologi. Środki dyplomatyczne nie mogły w tym pomóc. 25 czerwca 1950 roku siły Korei Północnej zaatakowały południową część półwyspu. Rozpoczęła się nowa wojna. Wojska południowokoreańskie nie miały szans oprzeć się agresji. Tu zareagowało ONZ, wysyłając do pomocy siły międzynarodowe. Tam gdzie walczą, są polegli i ranni. Tych ostatnich trzeba uratować, więc wraz z siłami bojowymi tuż przy polach walk pojawiły się jednostki M.A.S.H. (Mobile Army Surgical Hospital) – Mobilnego Wojskowego Szpitala Chirurgicznego

Do osady poszukiwaczy złota przybywa grupa jeźdźców. Oczywiście nie są to kupcy, czy artyści z przyjezdnego cyrku. Nie mają zamiary nic sprzedawać, mają inny cel. Atak jest z zaskoczenia, nieprzygotowani i nieuzbrojeni poszukiwacze nie mają szans. Napastnicy nikogo jednak nie zabijają, nikogo nie rabują. Niszczą kilka zabudowań, zabijają parę zwierząt i sieją chaos. Po tym wszystkim bez słowa odjeżdżają. Tak jakby miało to być jakieś ostrzeżenie, próba przypomnienia poszukiwaczom, że oni są w pobliżu. Niepokój i strach jest obecny w sercach i duszach poszukiwaczy. Boją się. Nie wygląda jednak na to, aby chcieli opuścić okolice Carbon Creek.

Josselin Beaumont (Jean-Paul Belmondo) ma problemy. Stoi pod sądem oskarżony o próbę zamachu na płk Ngyala, dożywotniego prezydenta Republiki Malagawi. On sam twierdzi, że działał z własnej inicjatywy. Nie jest to chyba najlepsza forma obrony, raczej powinien się wypierać, niż przyznawać. Ten jednak odpowiada twierdząco na pytanie sędziego, czy jedynym jego celem wizyty w Malagawi była próba zabicia prezydenta. Chwilę później pada na podłogę, zasłabł. Prawdopodobnie nie znosi najlepiej panujących warunków pogodowych w Malagawi, musi tam być bardzo gorąco, co było widać na jego przepoconej twarzy. Rozprawa zostaje przerwana.

W 1904 roku, w Nowym Jorku wybucha pożar. Nie jest to nic nietypowego, pożary towarzyszą nam od zarania dziejów. Pożar ma miejsce w Manhattanskim Klubie Poszukiwaczy Przygód. Strażacy szybko odnajdują drzwi, za których wydobywa się dym. Tu pojawia się pierwsza dziwna sprawa, dym pojawia się, ale i cofa. Drugą taką sprawą, jest to, że przy sprawdzaniu drzwi, są one… zimne. Zimne jak lód, co przy mającym mieć za nimi pożarze, jest nieprawdopodobne. Są na tyle zimne, że dłoń strażaka… do nich przymarza! Po sforsowaniu przeszkody strażakom ukazuje się niesamowity widok. Kompletny bark ognia, a wszystko w środku, razem z ludźmi wydaje się zastygnięte w czasie, czy raczej zamrożone.

Clint (Charles Pitt) pracuje jako pomocnik na stacji benzynowej gdzieś na odludziu USA. Ma swoje problemy, a raczej „problemy”. Trafia mu się niezwykle atrakcyjna klientka, która kusi go swoimi wdziękami. W międzyczasie odbiera też telefon od Super Anioła (Shari Eubank), swojej żony. Ta równie jest atrakcyjna i dzwoni do chłopaka, aby zostawił pracę i do niej przyjechał, ma ona teraz swoje potrzeby i jest on niezbędny, aby je (czytaj ją) zaspokoić. Chyba się czegoś domyśla, jest niemal fanatycznie zazdrosna o Clinta

W roku 2038 wszystkie bogactwa naturalne na Ziemi zostały wyeksploatowane. Nad światem kontrole zaczęły sprawiać międzynarodowe korporacje. Doprowadziło to nowych wojen, tym razem nie walczyły narody, ale firmy, taki nowy wymiar konkurencji, gdzie nie walczy się ceną, czy ofertą, ale zabijając konkurencje. Te wojny przeniosły się poza Ziemię, tam bowiem, na innych planetach są jeszcze skryte pod gruntem bogactwa

Wampiry w popkulturze zwykle przedstawiane są jako osoby silne, obdarzone nieziemskimi możliwościami. Długowieczne, piękne, przyciągające uwagę, umiejące zawrócić w głowie, są też bardzo silne. Mają, oczywiście, też swoje wady, zwykle nie mogą mieć kontaktu ze słońcem – giną, kiedy dosięgną ich jego promienie (o tych, które zaczynają w takim momencie błyszczeć, lepiej zamilczeć), muszą też spożywać krew, choć nie zawsze ludzką, zwykle śpią też w trumnach, mają sterczące ponad miarę kły. Bardzo często są też niezależne, robią, co chcą, nie przejmując się ludźmi. Sytuacja, że ktoś taki jest więźniem człowieka, albo wręcz jest obiektem eksperymentów, jest ciężka do wyobrażenia.

Gemma (Imogen Poots), nauczycielka w szkole i Tom (Jesse Eisenberg), jej narzeczony szukają domu, aby wspólnie zamieszkać. Nie jest to łatwe zadanie, ceny nieruchomości rosną niebywale, ale młoda para ma coś na oku. Mają spotkać się z pośrednikiem Martinem (Jonathan Aris), aby zobaczyć nowy dom. Dom będzie nowy, na niedawno wybudowanym osiedlu Yonder. Pośrednik zachwala osiedle, ale, albo robi to bardzo sztucznie, albo po prostu tak wygląda. Jest w nim coś dziwnego. Para decyduje się zobaczyć dom na żywo, udają się na osiedle razem z pośrednikiem, choć może nie jest to dokładnie to, o czym myśleli