W ostatnich dniach II Wojny Światowej chorąży Shikishima (Ryûnosuke Kamiki) dostaje zadanie. Jest japońskim pilotem, pilotem szczególnym, bardzo charakterystycznym dla tego kraju i tego momentu w jego historii. Tak, to kamikaze. Sam wspomina, że nie ma dużego doświadczenia tyle, co krótki trening. Wylądował awaryjnie on na wyspie Odo, maszyna miała mieć jakąś usterkę. Mechanicy jednak niczego nie znaleźli. Wbrew pozorom spotyka się ze zrozumieniem głównego mechanika Tachibany (Munetaka Aoki). Jak zakończy się wojna, wszyscy już wiedzą, po co ginąć nadaremne? Noc spędzi na wyspie.

Miasta położone są różnie, są takie, gdzie jest cały czas ciepło, są inne położone w strefach o umiarkowanym klimacie, są takie, które są bezustanne narażone na trzęsienia ziemi, czy takie położone w pobliżu nieaktywnych wulkanów – nie znaczy, że się taki nie przebudzi. Są więc takie położenia mniej lub więcej ryzykowne. Do niektórych z miast można dotrzeć tylko drogą wodną lub lotniczą – są przykładowo położone w dżungli. Są takie na pustyni i dla kontrastu gdzieś, za kołem podbiegunowym. Te drugie mają jeszcze inną specyfikę. Słońce, kiedy zajdzie w czasie polarnej zimy, nie pojawi się przed upływem kilkunastu dni. Takim miasteczkiem jest Barrow położone na samej północy Alaski. To najbardziej na północ położone miasto USA.

W roku 2022 statek serwisowy odbywa rutynowy lot, jego zadaniem jest utrzymanie i ewentualnie naprawę krążących po orbicie Ziemi satelitów, uzbrojonych w broń nuklearną. Oczywiście jest to bardzo niebezpieczne i trudne. Lecą do jakiegoś zagubionego satelity, ma on chować gdzieś za Księżycem, jest to dość odległa orbita jak na satelitę. Co prawda Harding (Robert Sampson), dziwi się, jak szpiegowski satelita może swobodnie krążyć gdzieś w kosmosie, ale jak się tym zajmuje od lat, to chyba wie lepiej. Próba kontaktu z centrum kontroli kończy się (zwyczajowo) awarią.

Trwa II Wojna Światowa, Amerykanie od niedawna zmagają się z siłami Japonii w krwawych zmaganiach na Pacyfiku. Maszyna produkcyjna USA nie ruszyła jeszcze w pełni, dopiero się rozpędza. Japonia jeszcze odnosi sukcesy w wojnie. Amerykanie powoli zyskują przewagę, lecz w jednym mają ją niemal od początku. Znają japońskie systemy szyfrowania wiadomości i są w stanie przechwycić je i rozszyfrować czasami nawet przed adresatem. Niedawno przechwycili wiadomość o planowanym ataku na jedną z ich baz, niestety kryptonim bazy jest im nieznany. Możliwości rozkodowania wiadomości, nie oznaczały, że wiedzieli do końca, o co chodzi, często trzeba było się domyślać i zgadywać. Mają jednak pomysł, jak można go rozszyfrować.

Niedziela, 7 grudnia 1941 roku dla stacjonujących w Pearl Harbor żołnierzy rozpoczął się jak każdy inny dzień, rutyną. Nie wiedzieli jak bardzo sytuacja za kilkanaście minut zmieni się i to nie tylko dla nich, ale i całych Stanów Zjednoczonych Ameryki. Wiedzieli o trwającej od dwóch lat II Wojnie Światowej, ale to ich nie dotyczyło, działo się gdzieś w Europie, Ameryka była bezpieczna i spokojna. To miały być jednak ostatnie chwile pokoju dla USA. Do tej położonej na Pacyfiku amerykańskiej bazy wojskowej zbliżała się właśnie flota Japońska Cesarska Marynarka Wojenna (Dai-Nippon Teikoku Kaigun), mająca za zadanie dokonać zaskakującego ataku na bazę i w szczególności wyeliminowanie stacjonujących tam okrętów liniowych.

Na jedną z wysp położoną w Zatoce Bostońskiej, do znajdującego się na niej szpitala psychiatrycznego Ashecliffe, przybywają dwaj detektywi. Szpital jest mocno specjalistyczny, przebywają w nim chorzy psychicznie przestępcy. To takie połączenie szpitala z więzieniem. Nie dziwi fakt wybudowania placówki w tak niedostępnym miejscu. Ich przybycie nie jest przypadkowe, mają śledztwo do wykonania. Rejs jest ciężki dla Teddy'ego Danielsa (Leonardo DiCaprio), pomimo spokojnej wody, choroba morska daje mu się we znaki. Na szczęście, wyspą nie buja i kiedy do niej statek dopłynie, powinien poczuć się lepiej.

Elaine (Samantha Robinson) rozpoczyna „nowe życie”, przeprowadza się do nowego miejsca, gdzie nikt jej nie zna. Chciała je zmienić, podobno miała załamanie nerwowe, kiedy porzucił ją mąż. Teraz ma być z niż już dobrze. Po tym wydarzeniu nauczyła się wszystkich sposobów na odzyskanie względów mężczyzn. W jej wykonaniu nie powinno być to trudne, jest młodą, bardzo atrakcyjną kobietą. Droga z San Francisco do Detroit jest długa. Na miejscu będzie zajmowała dość szczególne mieszkanie, pomalowane w kolory z kart Tarota i mający okultystyczne obrazy na ścianach. Właścicielka domu ma być zakręcona w religii Wicca. Mieszkanie razu przypada Elaine do gustu.

Starsi nie rozumieją młodszych. Dorosłe pokolenia zastanawiają się, co te nastolatki wyprawiają, przecież ja w ich wieku… Tak, tak, oczywiście. Takie myślenie trwa chyba od zarania dziejów i długo jeszcze będzie trwało. Tak jest i nic tego nie zmieni. Owszem niektóre zachowania mogą być niebezpieczne, ale tu powinno pomóc tłumaczenie, tylko nie zawsze jest ono skuteczne. Pojawiają się co jakiś czas dyskusje czy można coś na to poradzić. Jednak czy sytuacja, gdzie pojawią się „rozwiązania systemowe”, narzucone przez rząd rozwiozą problemy? Mogą być jeszcze gorsze. Szczególnie kiedy w państwie panuje dyktatura, a stary porządek dawno odszedł. Pojawiło się wysokie bezrobocie, uczniowie zaczęli masowo bojkotować naukę i zaczęli schodzić na drogę przestępczości. Zaczęli budzić strach w starszych pokoleniach. Zdesperowany rząd opracował sposób, który może coś pomoże. Środek radykalny i budzący grozę. Środek brutalny. Ustanowiono Prawo Battle Royale.