Warunki, w jakich żyje ludzkość w XXIII wieku, są dalekie od ideałów. Pozaziemskie kolonie nie są tym, czym sobie wymarzli przybywający tam ludzie. Kosz życia jest wysoki, płacić należy za wszystko, nie tylko za lokum, czy jedzenie, ale nawet na możliwość oddychania. Korporacje żerują na ludziach niemiłosiernie. Kosz migracji jest na tyle wysoki, że trzeba się zadłużyć, a nierzadko, spłata zobowiązania spada na kolejne pokolenia.

Grupa starych znajomych z wojska zbiera się powoli, aby omówić pewną sprawę. Można ją podciągnąć pod wspólny interes, mający przynieść niezłe pieniądze. Każdy z nich się w czymś specjalizuje. Acebos (Akim Tamiroff), ma plan, koordynatorami mają być Jimmy (Peter Lawford) i Danny Ocean (Frank Sinatra) - ten ostatni jest również przywódcą. Niemal od razu pojawia się problem, jeden z zaproszonych, Bergdorf (Richard Conte) będzie nie obecny, jest w zakładzie karnym. Miał zajmować się elektryką. Jest on dla planów grupy, niezbędny. Zrządzeniem losu, jednak następnego dnia ma wyjść, dostał amnestie.

Akcja policji z Marsylii nie idzie zgodnie z planem, w sumie czemu się dziwić, jak ma dowodzić nią Gibert (Bernard Farcy). W hotelu, w którym przebywa ochraniany przez policję VIP – Djibril Cisse (Djibril Cissé), ma być również terrorysta. Gibert szybko ustala podejrzaną, a grupa antyterrorystyczna szybko i sprawnie dokonuje zatrzymania. Oczywiście, zatrzymana w najmniejszym stopniu terrorystą nie jest. Spokojny już Gibert rozkazuje eskortę piłkarza. Nie idzie to za dobrze, w mieście wiedzą kto jest gościem. Są opóźnienia, Djibril może spóźnić się na mecz. Na szczęście Émilien (Frédéric Diefenthal), zna kogoś, kto może bez problemu, bardzo szybko i skutecznie dowieźć piłkarza.

Do nowojorskiego pociągu metra wsiada, na różnych stacjach, czterech różnych pasażerów. Nie jest to absolutnie nic nietypowego, nawet to, że mają ze sobą dość pokaźne bagaże. W końcu po to jest metro, aby nim się wygodnie przemieszczać w zatłoczonych miastach. Nietypowe są ich plany. Mają zamiar… porwać skład! Na stacji położonej przy 28 ulicy jeden z pasażerów wyjmuje broń i grozi maszyniście. Ten słysząc takie słowa, jest wybitnie zdumiony. Zwykle, jak się coś porywa, to są to samoloty, metro ma raczej dość ograniczone możliwości, aby pojechać. W międzyczasie inny „pasażer” opanowuje przedział konduktorski na końcu składu.

Danielowi Morales (Samy Naceri) udaje się utrzymać w fachu taksówkarza. Nadal też, od czasu, do czasu, ma pilne przejazdy, komuś się pilnie spieszy, przykładowo na lotnisko. Daniel ma możliwości, aby pobijać kolejne rekordy w dojazdach. Policji jeszcze nigdy nie udało się dopaść białej taksówki, nawet kiedy mają tajne, ultranowoczesne zabawki. Każdy pomiar jej prędkości, o ile uda się go dokonać, łamie kolejną granicę zarejestrowanej prędkości. Danielowi jest obojętnie kogo wiezie, może być to człowiek (Sylvester Stallone), który spektakularnie ucieka z pewnego budynku, oraz przed grupą goniącą go na rolkach. O ile jeszcze uciekał motocyklem, czy rowerem mieli on jakieś szanse, ale przy pojeździe Daniela są bez szans. Tym bardziej, że i on nie zasypuje gruszek w popiele i rozwija swoją taksówkę.

Rajdy samochodowe są emocjonujące, ale i stresujące. Pewną zaletą jest może fakt, że nie ściga się w grupie, tylko z czasem. Mimo tego kierowca musi się mocno skupić na tym, co mówi pilot, dostosowaniu prędkości do jego uwag, odpowiedniego wchodzenia w zakręty. O wypadek również nietrudno. Czasami sprawy nie ułatwiają widzowie, którzy stoją na poboczach, zdarzają się tacy mocno nieodpowiedzialni. Stresu jest co niemiara. Co jednak czuje kierowca, zwycięzca wielu rajdów, kiedy jedzie mocno skupiony, stara się osiągnąć jak najlepszy przejazd, a wyprzedza go… taksówka? I to tuż przed nim mijająca linię mety odcinka?

Praca takiego dostawcy pizzy nie jest łatwa. Jedzenie trzeba dostarczyć jak najszybciej, bo inaczej będzie zimne i niesmaczne. Odległość od klienta i ruch drogowy tego nie ułatwia, większość kierowców jeździ przepisowo i zawala drogę. Mając motor, czy nawet skuter jest łatwiej lawirować między sznurami samochodów na ulicy. Owszem, czasami, trzeba nagiąć przepisy do granic możliwości, czasami je nawet przekroczyć, ale wszystko to jest dla klienta. Ostrożną jazdą nie można tego nazwać. Niektórzy kurierzy mocno trenują, i biją rekordy czasu dostawy. Tak jak Daniel (Samy Naceri). Co prawda bije go tylko dla pobicia, to jego ostatni dzień w pracy, właśnie ją zmienia.

Regaty w San Remo, wygrywa jacht „Mały Pływak”, obsadzony przez załogę pochodzącą z Francji, zdobywając nagrodę „Żeglarskiego Oscara”. Niemal od razu, jeszcze przed rozdaniem nagród, do załogi przychodzi mówiący po francusku Włoch, Marcello Cacciaperotti (Franco Fabrizi). Nawet nie zaczyna od złożenia gratulacji, tylko składa propozycję. Chce mieć wyłączność na sprzedaż „Małego pływaka” we Włoszech. Załoga jednak nie może o tym decydować, to zależy od ich szefa, Louisa-Philippa Fourchaume (Louis de Funès). Wiadomość ta cieszy Włocha, Fourchaume to jego dobry znajomy. Choć czy gdyby była to prawda, prosiłby o adres przyjaciela?