Na stacji kosmicznej wszczyna się alarm. Radar wykrył zbliżający się obiekt na kursie kolizyjnym. Cały personel zostaje wysyłany do stacji ratunkowych. Część załogi oczywiście zajmuje się swoją pracą, nie ma przecież sensu uciekać, jak tylko się coś pojawi. Obiektem okazuje się satelita komunikacyjny, pochodzący z dalekiej przeszłości, z roku 1967. Kolizja zostaje uniknięta, ale dowódcę martwi duża ilość kosmicznych śmieci, jaka jest w pobliżu. Alarm zostaje odwołany.

Ameryka to niespokojne miejsce do życia. Jak nie bandy przestępców, z którymi musi walczyć dzielny przedstawiciel prawa, to rekiny zżerają ludzi. Jak nie tornada niszczące wsie i miasta, to wybuchają wulkany. Jak nie inwazja kosmitów, to zagrożenie ze strony terrorystów/ZSRR/czy wręcz własnego wojska. Łatwo nie jest. U nas w Europie to chyba tylko żandarmi mają przygody… Obok amerykańskiego, zwyczajowo małego miasteczka, coś spada z kosmosu. Nie jest to meteoryt, nikt o nim nie wiedział, więc i nafciarzy w kosmos nie wysłano. Jest to coś dziwnego. Mieszkańcy niewiedzą jak przerażające czasy dla nich nastały.

Grupa naukowców poszukuje sposobu na leczenie Alzheimera. Uważają, że ich lekarstwo będzie w stanie ożywić martwe komórki mózgu. Wiedzą, że są w tej dziedzinie pionierami. Nie może jednak obyć się bez problemów. Russell Franklin (Samuel L. Jackson) chce obciąć im budżet, kurs akcji jego firmy jest spadkowy. Tylko dlatego, że zwierzę, na którym testowali, uciekło z laboratorium! Przecież zostało złapane! Po za tym to był tylko wielki, zły, wredny, krwiożerczy, głodny rekin! Przecież każdemu może się takie coś przytrafić.

Więzień Doug O'Riordan (Bud Spencer) zostaje… wyrzucony z więzienia. Pomono, że zostały mu jeszcze dwa tygodnie odsiadki, naczelnik zwalnia go przedterminowo. Potrzebuje celi, a że Doug jest słusznych rozmiarów, to i dużo miejsca zajmuje. Będzie jeszcze jeden plus dla więzienia – kuchnia będzie mogła przestać pracować w nadgodzinach. Sytuacja dla każdego jest korzystna.

Doug Bennet (Terence Hill) jest świadkiem napadu na sklep z bronią. Nie jest tu przypadkowo, policja musiała mieć jakiś cynk o planowanej napaści. Doug jest policjantem i udaremnienie napadu, nawet w pojedynkę nie było dla niego problemem. Martwi go jednak mała rzecz, jego przyjaciel nie odpowiada na telefony. Steve Forest (Bud Spencer) zbyt bardzo jest zajęty demonstracją jak pilotować śmigłowiec nowemu. Steve pilotować potrafi i to nieźle, helikopter płynnie wykonuje akrobacje. No i w śmigłowcach telefonów nie ma (a raczej nie było w latach 80).

Praca w policji nie zawsze należy do bezpiecznych. Przestępcy nie lubią ingerowania w swoją „pracę”, nieraz starają się pozbyć problemów, czyli policjantów. Służba w sekcji drogowej, też może być niebezpieczna, kierowcy, szajbusy przekraczający prędkość, co może zakończyć się pościgiem po ulicach. Młody policjant, Dave Speed (Terence Hill), nigdy nie przypuszczał jakie niebezpieczeństwo na niego czeka, podczas wykonywania swojego pierwszego zadania, tuż po opuszczeniu akademii policyjnej. Musi ściągnąć zapłatę za niezapłacony mandat. Musi się postarać, chce dobrze wypaść – na akademii był najgorszy na roku.

Podczas restaurowania obrazu przedstawiającego dwoje mężczyzn grających w szachy, Julia (Kate Beckinsale) odkrywa tajemniczą rzecz. Nie raz się zdarzało, że obrazy były przemalowywane, czy to przez autora, czy kogoś innego. Niektóre z tych poprawek, widoczne są dopiero po prześwietleniu. W przypadku obrazu zatytułowanego „Partia szachów”, badania w podczerwieni ujawniają tajemnicę. Jest to łaciński napis – „Qvis Necavit Eqvitem”. Julia postanawia się tą sensacyjną wiadomością podzielić z Menchu (Sinéad Cusack), szefową galerii sztuki. Ta uważa, że Julia przesadza, doszukując się wszędzie intryg. Może po prostu malarz Pieter van Huys się rozmyślił? Po za tym Menchu tłumaczy to jako „Kto wziął skoczka”. Skoczek to oczywiście figura szachowa. Wychodzi na to, że wiadomość jest całkowicie pozbawiona sensu. Julia jest jednak przekonana, że to coś oznacza. Po co takie rzeczy pisać i po co później ukrywać?

To lato w Warszawie jest bardzo ciężkie, wiadomo upał, żar leje się z nieba. Do tego dochodzą braki w wodzie. Są osiedla pozbawione jej od trzech dni. Zdesperowani ludzie nie wiedzą, co zrobić. Napisanie listu go gazety nic nie da. Pada jednak pomysł aby sprawą zajął się As. To bohater jaki mało, silny, bardzo inteligentny, wzorem superbohatera zza oceanu potrafi latać. Jako, że nie można go mieć na zawołanie, do tajemniczego Instytutu trafia Jan Walczak (Józef Nowak). Nie zupełnie dobrowolnie – zostaje przywieziony przez grupę smutnych panów. Wbrew pozorom, są to… naukowcy. Profesor Milczarek (Wiesław Michnikowsk) wraz ze współpracownikami intensywnie pracuje nad rozwiązaniem zagadki znikającej wody.