Kosmiczna rebelia
526
Na stacji kosmicznej wszczyna się alarm. Radar wykrył zbliżający się obiekt na kursie kolizyjnym. Cały personel zostaje wysyłany do stacji ratunkowych. Część załogi oczywiście zajmuje się swoją pracą, nie ma przecież sensu uciekać, jak tylko się coś pojawi. Obiektem okazuje się satelita komunikacyjny, pochodzący z dalekiej przeszłości, z roku 1967. Kolizja zostaje uniknięta, ale dowódcę martwi duża ilość kosmicznych śmieci, jaka jest w pobliżu. Alarm zostaje odwołany.
Na Ziemi, ludzie snują plany budowy bazy księżycowej Lunar 2. Okazuje się, że można ją wybudować o połowę taniej i szybciej niż pierwszą. Dużą pomocą w tym mają być odkryte lodowe jaskinie – będzie z nich można pozyskiwać wodę, pozwoli to też produkować materiały budowlane na miejscu, co ograniczy koszty transportu. Generał Knowland (Glenn Langan) jest też zadowolony, misja zwiadowcza w jaskiniach się powiodła. Statek z próbkami minerałów jest w drodze na stację kosmiczną, skąd po tygodniu wyruszy na Ziemię. Załodze statku, w szczególności maj. Gordonowi Towersowi (William Leslie) opóźnienie nie przeszkadza, wydaje się nawet, że jest z niego zadowolony.
Zadowolenie z przestoju na stacji spowodowane jest obecnością przedstawicielkami płci pięknej. Również i przebywająca na stacji Faith Montaine (Dolores Faith) oczekuje statku z niecierpliwością.
Tuż po przybyciu, kpt. Dan Webber (Carl Crow) zasłabnął. Jest to coś, z czym załoga stacji jeszcze się nie spotkała. W ciele Webbera wykryli tajemnice mikroby. Rosną one w tempie zastraszającym. Feith podejrzewa, pewien rodzaj grzyba, co nie jest dobrą wiadomością. Według niej Webber… umiera i nie można nic dla niego zrobić. Stawia też tezę, że grzyb musi pochodzić z księżycowych, lodowych jaskiń.
Jakiś czas później znowu odzywa się alarm, stacja jest na kursie kolizyjnym z kolejnym kosmicznym śmieciem. Jednak to nie to będzie problem. Ważniejsza jest walka z grzybem, czego nie ułatwia dowodzący stacją płk. Frank Cromwell (Richard Garland).
„Kosmiczna rebelia” to mocno wiekowy już film, powstał w 1964 roku, więc swoje lata ma. Widać to szczególnie po efektach specjalnych, lecz te, jak na swoje lata, robią wrażenie. Proste, wyraźnie widoczne modele, ale ładnie wykonane. Z dysz rakiet wydobywają się płomienie. Załogi podczas manewrów robią dziwne miny, udając działanie przeciążeń. Fotele w statku są duże i masywne – widać, że nie mają to być zabawki. Ogólnie nie było źle. Jednak to nie efekty specjalne są tu najważniejsze.
Twórcy trochę przemyśleli albo nie przesadzili z futurystycznymi pomysłami i stanowiska złogi są bardziej ergonomiczne, wyglądają nawet na wygodne, nie to, co w „Planecie wampirów”). Bardziej naturalnie, swojsko to wygląda.
„Kosmiczna rebelia” jako film jest całkiem niezły. Zagrożeniem nie jest grzyb, ale Cromwell. Były już filmy z buntem (np: „Karmazynowy przypływ”) gdzie okazywało się, że dowódca jednak nie miał racji, więc nie jest to jakaś szczególnie innowacyjna fabuła. Co prawda film jest miejscami nielogiczny, niezgodny z tym, co wcześniej było powiedziane, ale i tak dobrze mi się go oglądało. Mógłby z tego powstać całkiem niezły remake (a może powstał, a ja o nim nie słyszałem). Temat jest nadal aktualny.
Tytuł polski: Kosmiczna rebelia
Tytuł oryginalny: Mutiny in Outer Space
Reżyseria Hugo Grimaldi, Arthur C. Pierce
William Leslie jako maj. Gordon Towers
Glenn Langan jako gen. Knowland
Pamela Curran jako por. Connie Engstrom
James Dobson jako dr Hoffman
Dolores Faith jako Faith Montaine
Carl Crow jako kpt. Dan Webber
Richard Garland jako płk. Frank Cromwell
Francine York jako kpt. Stevens
Artur Wyszyński
Ten tekst jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.
