Praca astronoma wydaje się być nudna, ot wpatrywanie się w zdjęcia białych plamek. Może kiedyś było lepiej, ale teraz? Co może być w tym ekscytującego? Oczywiście, jak najbardziej rozumiem ludzi trudniących się tym zajęciem, zarówno amatorów, jak i zawodowców - dla mnie również jest to ciekawe. Poszukiwanie nowych obiektów, badanie tych już odkrytych – zawsze można się czegoś nowego o nich dowiedzieć. Z tymi nowymi jest jeszcze lepiej, zostać odkrywcą jest bardzo ekscytujące, pomimo, że większości społeczeństwa nic nie będzie to interesowało.

Rok w rok, na francuskim rynku wydawniczym następuje ważne wydarzenie. Wychodzi książka, ale taka szczególna, taka sprzedająca się w ponad milionie egzemplarzy. To przewodnik kulinarny Duchemina. To kto dostał, lub stracił gwizdkę, przyznawaną przez autorów przewodnika, jest komentowane przez dziennikarzy z całego świata. To być lub nie być dla restauracji. Zyskać sławę, lub pogrążyć się w hańbie. Właściciele każdej restauracji szczególnie obawiają się wizyty jednego z tajemniczych inspektorów, samego dyrektora i właściciela wydawnictwa, Charlesa Duchemina (Louis de Funès).

Młoda kobieta (Emily Baldoni) przejeżdża do znajomych na przyjęcie. Ma mały, dziwny problem. Podczas jazdy rozmawiała z chłopakiem przez telefon. Pod koniec rozmowy, połączenie zostało przerwane, ale najdziwniejsze jest to, że ekran telefonu okazał się być popękany. Ona jak wspomina, nie upuściła go. Ekran popękał tak sam z siebie. Pada teza, że to przez… kometę Millera. Widać, że atmosfera na przyjęciu jest lekka. Obecni oczekując na resztę gości przygotowują posiłek i plotkują.

Na komendzie żandarmerii w Saint Tropez szykują się zmiany, można rzecz, radykalne. Komenda się przenosi. Przeprowadzka to zawsze kłopot, nawet jak idzie sprawnie. Oprócz nowego miejsca pracy, są też nowe mieszkania, żandarmi wraz z rodzinami ponownie mieszkają w tym samym budynku co ich posterunek. Komenda jest większa, jakby jaśniejsza. Pojawia się nowoczesne wyposażenie - komputer, mający znać odpowiedź na każde pytanie. Podobno jest nowocześniejszy niż ten w kwaterze głównej. Jednak dopiero rewolucyjne zmiany zapowiada przybyły niedługo po przeprowadzce pułkownik. Do obsady komendy dojdą nowi funkcjonariusze, a raczej… funkcjonariuszki!

Od dawna wpatrujemy się w nocne niebo zastanawiając czy jest gdzieś tam, w kosmosie życie. Od niedawna przy pomocy radioteleskopów „słuchamy” sygnałów jakie z niego nadpływają. Jak dotąd nie znaleźliśmy niczego, co mogło by stanowić dowód, że nie jesteśmy sami. Od bardzo niedawna szukamy też planet podobnych do Ziemi. Oczywiście znalezienie takiej, a lot do niej, to zupełnie co innego, chwilowo jest to marzenie ściętej głowy - nie mamy technologii. Jednak taką planetę odkryliśmy. Leży ona jedną jednostkę astronomiczną od swojej gwiazdy. Jest też bardzo blisko (jak na warunki kosmosu), od Ziemi dzieli ją odległość… dwóch jednostek astronomicznych.

Grupa młodych ludzi omawia napad na jakiegoś człowieka, niósł on szkatułkę ze złotem. Cóż, teraz już nie niesie, a złotem mają podzielić się rabusie. Jeden z nich, Marc (Jean-Marie Lemaire), prawdopodobnie ten, który dokonał napadu, chce aby wspólnicy dali mu miesiąc czasu na jakieś negocjacje w Londynie. Dopiero wtedy nastąpić ma podział łupu. Jak można się domyślić, nie podoba się to reszcie. Nie chcą oddać pieniędzy, Marc bierze zakładniczkę i zapowiada, aby pozostali nawet go nie próbowali szukać, po czym oddala się.

Mówi się, że aby nie popełnić błędów w przyszłości, należy znać przeszłość. Znajomość historii jest ważna i przydatna. Nie zawsze jest to proste, to co dla człowieka żyjącego teraz nie jest ważne, dla kogoś w przyszłości może już takie być. Wystarczy popatrzeć, jak zmieniają się nasze miasta. Po kilku latach człowiek sobie przypomina, lub, częściej zastanawia, co tu kiedyś było? Jaki tu był sklep? Często historie pisze się na podstawie małych śladów, poszlak, niepełnych opowieści, o wykopaliskach już nie wspominając. Często są to tylko domysły co mogło się dziać. Powstają z tego różnorakie opracowania, książki, programy telewizyjne, filmy, etc. Nie raz zdarza się, że pokazane wydarzenia niebyły takie jak w rzeczywistości, pomimo starań twórców. Gwarantowane jest jednak to, że w filmie Mela Brooksa, na pewno wydarzenia różnią się od tych, które były w rzeczywistości.

Mija kolejny „spokojny” dzień żandarmerii w Saint Tropez. Na początek jest trochę zamieszania z wyjazdem żony sierżanta Ludovica Cruchota (Louis de Funès). Jednak udaje się to pozytywnie rozwiązać. Kiedy Ludovic i Beaupied (Maurice Risch) udają się na patrol, zaczynają się nowe problemy. Gaśnie im silnik w samochodzie. Paliwo jest, silnik i cała reszta pod maską wygląda na normalnie. Za naprawy zabiera się sam sierżant, a że nie lubi, kiedy się mu patrzy na ręce, wygania Beaupieda. Ten gdzieś na polanie w lesie trafia na niesamowitą rzecz. Parkuje tam (i to pewnie bez zezwolenia)… UFO.