Mitri, wyrocznia gra w grę z mistrzem świata, czy planety Xerces. Grę przerywa komunikat skierowany do mistrza – stracili kontakt z Remusem. Wygląda to tak, jakby coś, lub ktoś zniszczył całe życie. Remus to nazwa statku miał on znajdować się na Morganthus. Dlaczego tam wylądował, tego nie wiadomo. Na ratunek, czy może zwiad zostaje wysłany kolejny statek. Mam mieć normalną załogę i wyposażenie obronne. Znaczy, że Remmus miał nienormalną załogę? Załogę ma wybrać sam mistrz, ale wybrańcy nie mają tego wiedzieć. Czyżby mieli być „wybrańcami”? Misją ma dowodzić posłaniec – Ilvar (Bernard Behrens). Jak to było z tymi posłańcami, co przynoszą złe wiadomości?

Grant Mazzy (Stephen McHattie) pracuje w radiu 660 The Beacon i potrafi lać wodę. Swoim spokojnym, lekko basowym i usypiającym głosem potrafi opowiadać przez długi czas o niczym, skacząc płynnie z tematu na temat. Jego program nazywa się „Mazzy o poranku”. Podczas nocnej, śnieżnej, lutowej drogi do pracy, zirytowany telefonem, stojąc na światłach, ma spotkanie z tajemniczą, młodą kobietą. Ta puka w okno powtarzając tylko „boże, boże”, po czym znika w mroku.

Zamaskowana osoba (Brad Pitt) wchodzi nocą, przez dach do położonego gdzieś w Kalifornii… sklepu samoobsługowego, przypominającego naszego te nasze z owadem w logo. Udaje się bezpośrednio na zaplecze, gdzie jest już dziura w ścianie. Za nią jest prawdziwy cel – pokaźnych rozmiarów sejf i grupa innych również zamaskowanych osób. „Dachozłaz” zaczyna włamywać się do sejfu – ma ku temu technologiczne zabawki i inne bajery. Akcję przerywa mu… telefon. Po krótkiej rozmowie stwierdza… że musi spadać i wychodzi jak gdyby nic

Ktoś dokonuje zamachu na prezydenta-dyktatora Mac Bee (Michel Piccoli). Cicho, skutecznie. Choć może jednak nieskutecznie. Zastrzelony został jego brat bliźniak. Sprawujący władzę ma koszmary. Twierdzi, że podczas pogrzebu, trumna została zalana niebieskim błotem o kolorze jego znamienia, które ma na twarzy. Ma chyba jakąś obsesję na punkcie tego znamienia, boi się, aby nie stało się większe. Uważa, że powiększa się od środka i chce go zabić. On jednak temu zakazuje!

Do Sinola County, małego, położonego na południu USA i zwyczajowo gdzieś na odludziu miasteczka, przyjeżdżają grupki mężczyzn. Nie ma w tym ani nic dziwnego, czy nagannego. Każdy może przyjechać do miasteczka. Trochę może jednak dziwić ich zachowanie. Nie idą do saloonu, nie wchodzą do sklepów, tylko stoją lub siadają gdzieś na ulicy, ewidentnie na kogoś, lub na coś czekają. Miasteczko jest małe, więc i niewiele się w nim dzieje. Każde zdarzenie jest tu atrakcją. Być może chodzi, o fakt ze w miejscowym areszcie jest niejaki Joe (Clint Eastwood), który ma stanąć dzisiaj przed sądem.

Miguel Diaz, a naprawdę Danny Ocean chce założyć konto emerytalne, rozmowa schodzi jednak na sejf, jaki znajduje się w placówce. Przyznaje nawet pracownikowi, że był kiedyś w sejfie podczas kradzieży (ale jak to, tylko jeden raz?). Oczywiście prawdziwym celem jest rozpoznanie. Szkoda trochę, że w jakąś tam rocznicę, o co Tess (Julia Roberts) ma do niego pretensje – Dany i Tess (Julia Roberts) są ponownie razem. To nie jedyny problem, do domu gdzie mieszkają, przybywają goście. Raczej z tych niechętnie widzianych. Elegancko ubrany pan, wraz z dwoma innymi – ci są wielcy i potężnie zbudowani. Eleganckim jest Terry Benedict (Andy Garcia), były szef i narzeczony Tess. Trzy lata wcześniej Dany z grupą okradł jego kasyna. Szuka on Danego. Pomimo wypłaty odszkodowania, chce z powrotem to, co mu ukradli. Wszystko i z odsetkami. W dwa tygodnie.

Do małego, górniczego miasta, Lago, przybywa jeździec znikąd. Zwyczajowo, w westernach, do miasta nie prowadzą żadne drogi. Miasteczko położone jest w malowniczej okolicy, tuż przy jeziorze. Okolica jest pusta, to równiny z majaczącymi w oddali górami. Droga nieznajomego (Clint Eastwood) była po bezdrożach, jest on dość mocno zakurzony. Jego przybycie wzbudza powszechne zainteresowanie, w końcu to ktoś nowy, nieznany w osadzie. Zatrzymuje się w barze. Chce tylko piwa, butelki whiskey i spokoju, aby mógł je wypić.

Do latarni morskiej przybywa dwóch latarników, mają zastąpić dotychczasową zmianę. Latarnia położona jest na odludziu, zdarzają się latarnie położone przy miastach, ta jednak do nich nie należy, znajduje się ona na małej skalistej wysepce, gdzie jedynym sposobem, aby do niej dotrzeć, jest statek. Zapasy więc i taką drogą muszą być dostarczane. Po odpłynięciu statku, kiedy on niknie w otaczających wyspę mgłach, dwoje mężczyzn jest zdanych sami na siebie.