W ostatnich dniach II Wojny Światowej chorąży Shikishima (Ryûnosuke Kamiki) dostaje zadanie. Jest japońskim pilotem, pilotem szczególnym, bardzo charakterystycznym dla tego kraju i tego momentu w jego historii. Tak, to kamikaze. Sam wspomina, że nie ma dużego doświadczenia tyle, co krótki trening. Wylądował awaryjnie on na wyspie Odo, maszyna miała mieć jakąś usterkę. Mechanicy jednak niczego nie znaleźli. Wbrew pozorom spotyka się ze zrozumieniem głównego mechanika Tachibany (Munetaka Aoki). Jak zakończy się wojna, wszyscy już wiedzą, po co ginąć nadaremne? Noc spędzi na wyspie.

Miasta położone są różnie, są takie, gdzie jest cały czas ciepło, są inne położone w strefach o umiarkowanym klimacie, są takie, które są bezustanne narażone na trzęsienia ziemi, czy takie położone w pobliżu nieaktywnych wulkanów – nie znaczy, że się taki nie przebudzi. Są więc takie położenia mniej lub więcej ryzykowne. Do niektórych z miast można dotrzeć tylko drogą wodną lub lotniczą – są przykładowo położone w dżungli. Są takie na pustyni i dla kontrastu gdzieś, za kołem podbiegunowym. Te drugie mają jeszcze inną specyfikę. Słońce, kiedy zajdzie w czasie polarnej zimy, nie pojawi się przed upływem kilkunastu dni. Takim miasteczkiem jest Barrow położone na samej północy Alaski. To najbardziej na północ położone miasto USA.

Słońce daje Ziemi popalić. Dosłownie. W ciągu 3 lat wysoka temperatura niemal doszczętnie wypaliła powierzchnię naszej planety. Powstał chaos, cierpienie, śmierć. Nasza gwiazda dzienna jednak na tym nie skończyła, przewidywany jest jej kolejny, wielki wybuch. Spowoduje on wyeliminowanie pozostałego życia na Ziemi. Ziemia stanie się węgielkiem. Jest jednak nadzieja.

Evan Treborn (Ashton Kutcher) nie miał w pełni szczęśliwego dzieciństwa. Odseparowany od taty, nawet go nie zna. Jako dziecko chciał w przyszłości zostać zabójcą. Co prawda na dziecięcym rysunku zabija neonazistów, ale nie taki powinny być rysunki dzieci. Tłumaczył się, że nie pamięta aby taki rysunek wykonał, ale dzieci czasami idą w zaparte. Jego mama zabrała go na badania, mając nadzieję, że Evan nie odziedziczył choroby swojego taty. Aby pomóc mu z prawdopodobnymi problemami z pamięcią, doktor sugeruje prowadzenie pamiętnika. Chłopak stosuje się do zaleceń. Dość często pojawia się w nim tęsknota za tatą, czy też marzenie aby go mieć.

Najgłębsze miejsce na Ziemi to Rów Mariański. Ciągnie się dwutysięcnokilometrowym łukiem i znajduje się na głębokości prawie 11 kilometrów poniżej poziomu Pacyfiku. Dostanie się na jego dno, jest niemałym wyzwaniem. Ciśnienie, jakie tam panuje, jest niebotyczne, 1071 razy większe od tego panującego na powierzchni. Bez specjalnie skonstruowanych pojazdów byłoby to niemożliwe. Co ciekawe, załoga pierwszego batyskafu, jaki dotarł do tym głębin – Trieste, ze zdumieniem zobaczyła tam życie. Były tam sole, flądry i krewetki. Według słów jednego z załogantów, Trieste, Jacquesa Piccarda „Dno było czyste i przejrzyste, pokryte mułem z obumarłych okrzemków”. Pomimo bardzo niebezpiecznych warunków, jest to też miejsce, gdzie ma powstaje najgłębszy odwiert na świecie, czyli trzeba było tam zbudować bazę – Stacje Keplera.

Astronauci z promu kosmicznego Explorer, naprawiają teleskop Hubble. Są w kosmosie od tygodnia i chcą jak najszybciej skończyć swoją pracę i wrócić do domu. Coś jednak jest nie tak, Houston nie odbiera żadnych danych z teleskopu. Jeden astronauta – Kowalski (George Clooney) lata sobie wokół, ględząc o swoim życiu i irytując widza. :-) W końcu jednak bierze się za robotę – ma pomóc dr. Stone (Sandra Bullock) przy panelu teleskopu.

W San Francisco oddają do użytku najnowszy, najnowocześniejszy i najwyższy budynek w mieście, a nawet na świecie. Jego architekt Doug Roberts (Paul Newman), ma zamiar porzucić dotychczasowe życie i odpocząć, planuje przeprowadzić się na wieś, z dala od wielkomiejskiego zgiełku i pogoni. Nie bardzo to pasuje Susan (Faye Dunaway), jego dziewczynie. Ma ona duże nadzieje związanie z prawdopodobnym awansem w pracy. W każdym razie Doug będzie jeszcze na przyjęciu z okazji otwarcia budynku.

Świat skończył się w wojnie, najpierw poszło o ropę, a kiedy jej już zabrakło o wodę. Ludzkość się wyniszczyła. Wojna skończyła się w łatwy do przewidzenia sposób – termonuklearną zagładą. Świat który, pozostał, nie wygląda optymistycznie. Pustynie, susza, barak wody. To świat, w którym żyje Max (Tom Hardy). Był kiedyś gliną. Teraz jest sam. Ma zwidy, męczą go ci, których nie uratował i ci, którzy umarli, bo nie pomógł im. Ale znowu mu się udało, ma też pojazd – tym razem nie jako zaprzęg do wielbłądów. Znowu jeździ na benzynę. I znowu przed kimś ucieka… Nie jest do długa ucieczka. Złapany trafia do barbarzyńców, do Cytadeli. Znowu walczy, aby przeżyć.