Hercule Poirot (Kenneth Branagh) mieszka w Wenecji, jest na emeryturze i nie zajmuje się już rozwiązywaniem zagadek kryminalnych. Ma ich dość, podobnie jak ludzi, wiedzie życie samotnika. Pomaga mu w tym ochroniarz Vitale Portfoglio (Riccardo Scamarcio). Pilnuje, aby detektyw miał spokój. Poirot jest w tym w pełni usatysfakcjonowany. Nic nie ma prawa zakłócać jego spokoju. Do rezydencji, w której mieszka, może wejść tylko cukiernik. Pewnego dnia przychodzi jednak ktoś inny. Znana Herculesowi pisarka, Ariadne Oliver (Tina Fey). Ta lekko strofuje detektywa, co to za życie, bez wyzwań dla jego błyskotliwego umysłu? Ma też propozycję…

Hercule Poirot (Kenneth Branagh) brał udział w walkach w czasie Wielkiej Wojny. Kapitan jego oddziału dostał rozkaz, aby zdobyć most nad Izerą, w Belgi. Wiedział, że będzie to krwawa jatka, że straci mnóstwo ludzi. Chciał użyć gazów bojowych. Poirot miał jednak pewien inny pomysł, nie czekać, atakować natychmiast. Uznał, że w ciągu 6-8 minut zmieni się wiatr. Zaobserwował zachowanie ptaków. Był bardzo pewien swojej obserwacji i planu. Tak pewien, że przekonał dowódcę i atak ruszył. Miał rację, atak się powiódł. Od dowódcy usłyszał, że jest zbyt bystry jak na rolnika. Niestety chwilę później kapitan uruchomił minę i zginął. Poirot został ranny, wybuch oszpecił mu twarz. Miał też poczucie winy z powodu kapitana. Narzeczona poradziła mu, aby zapuścił wąsy. Zaczął więc je nosić, przypominały te, które miał poległy kapitan.

W Jerozolimie przebywa słynny detektyw Herkules Poirot (Kenneth Branagh). Wydaje się dość kapryśny, niełatwo go zadowolić, nawet w tak prozaicznej sprawie, jak… ugotowane jajko, powinny być całkowicie identyczne. Nie przebywa tu jednak aby mierzyć jaja, jest potrzebny, aby opanować zamieszki wszczęte przez wyznawców trzech religii. Pod nadzorem inspektora policji, trzej kapłani spotkali się w Bazylice Grobu Świętego, aby ustalić harmonogram prac na targu. Godzinę po tym skradziono bezcenną relikwię. Są podejrzani, nie ma dowodów. Przynajmniej nie dla Poirota, ten coś znalazł. Rozwiązanie jest dla niego banalne.