Na dworcu Grand Central w Nowym Jorku trwa policyjna obława. Sprawa jest poważna, zaangażowany jest chyba cały oddział specjalny. Policjanci w przebraniach pilnują wejść do hali. Zbliża się południe. Jak zwykle uczynny Fran Drebin (Leslie Nielsen) pomaga kobiecie we wniesieniu dziecięcego wózka na schody. Po chwili pojawia się kolejna kobieta, tym razem z dwoma wózkami, pomoc jej zapewnia Nortberg (O.J. Simpson), a kolejnej Ed (George Kennedy). Niemal w tej samej chwili na teren dworca wchodzą poszukiwani przestępcy. Rozpoczyna się strzelanina, a puszczone wózki zaczynają zjeżdżać ze schodów. Na szczęście(?) to tylko zły sen Drebina.

Na przyjęcie w Białym Domu zaproszony został por.? Frank Drebin (Leslie Nielsen). Owszem, jest to znany, doświadczony i doceniany policjant, ale dość specyficzny – więc na pewno nie będzie nudno. Współczuć należy Pierwszej Damie, choć Frank nic nie zauważył, jego zachowanie daje jej się we znaki. Rozmowy toczą się nad zapewnieniem bezpieczeństwa energetycznego, przy stole jest paru potentatów przemysłu energetycznego. Prezydent z dumą ogłasza, że strategię energetyczną, będzie w całości wykonywał według zaleceń doktora Meinheimera (Richard Griffiths). Budzi to pewne obawy przemysłowców, boją się nacisków działaczy na rzeczy ochrony środowiska. Najmniej zainteresowany jest Frank, ten próbuje jeść kraba.

W porcie w Los Angeles mają miejsce negocjacje sprzedaży pokaźniej partii heroiny. Handlarze nie wiedzą, że ich rozmowy są podsłuchiwane przez policjanta. Niestety próbuje on samodzielnie wkroczyć do akcji, co zwykle kończy się błędem – przynajmniej w filmach. Nie dość, że zostaje wielokrotnie postrzelony, parzy sobie rękę o piecyk, dotyka świeżo malowanych drzwi, przytrzaskuje sobie rękę oknem, wpada w tort, pułapkę na niedźwiedzie to kończy swoją wizytę w basenie portowym. Przeżywa, jest w szpitalu, ma 50% szans, aby z tego wyjść.