Zostać więźniem to nie miła rzecz. Usłyszeć, że po wyjściu z zakładu karnego nie wróci się do domu, ale zostanie się daleko od niego, pracując jeszcze tyle lat, ile miało się wyroku, jest jeszcze gorzej. Tak to sobie wymyśliły władze Francji. Pozbywały się problemu w postaci przestępców, wysyłając ich na swoje terytorium zamorskie, do Gujany Francuskiej. Osadzeni mają zapomnieć o Francji. Teraz tutaj jest ich dom. Szanse na powrót są, ale tak małe, że ich właściwie nie ma.

Grecja 1965. Jacques od najmłodszych lat kocha morze, pływanie w nim, a w szczególności nurkowanie. Ma to szczęście, że mieszka na wybrzeżu Grecji, choć z pochodzenia jest Francuzem. Ma też rywala, Enzo, ten wygląda na skłonnego do ryzyka. Jacques nie bardzo przejmuje się rywalem, jest ostrożny, nie chce rywalizować za wszelką ceną. Wygląda, że wie, że z morzem nie wolno żartować. Nurkowanie, szczególnie w samej masce jest i tak niebezpieczne. Powietrza jest tylko tyle, ile mieści się w płucach. Nurkuje, bo tak zarabia jego ojciec. Niestety, przydarza się wypadek, ojciec ginie podczas nurkowania. Świadkiem nieszczęścia jest przyglądający się z wybrzeża Enzo.