W 1989 roku Mur Berliński stał się historią. Po jego rozebraniu Zimna Wojna uległa zakończeniu, Żelazna Kurtyna opadła. Przed tymi wydarzeniami walka toczyła się wśród służb specjalnych obu stron. Każda z nich wysyłała swoich agentów, szpiegów, aby poznać plany drugiej strony, sabotować, czy eliminować niewygodnych dla siebie ludzi. Jeden z ludzi z KGB eliminuje konkurencyjnego agenta. Ten przed egzekucją obraza zabójcę. Mówi, że miał nadzieję, że złapie go najlepszy agent radzieckiego wywiadu, bo ten na pewno nim nie jest. Po egzekucji rosyjski szpieg, zabiera ofierze zegarek.

Starsi nie rozumieją młodszych. Dorosłe pokolenia zastanawiają się, co te nastolatki wyprawiają, przecież ja w ich wieku… Tak, tak, oczywiście. Takie myślenie trwa chyba od zarania dziejów i długo jeszcze będzie trwało. Tak jest i nic tego nie zmieni. Owszem niektóre zachowania mogą być niebezpieczne, ale tu powinno pomóc tłumaczenie, tylko nie zawsze jest ono skuteczne. Pojawiają się co jakiś czas dyskusje czy można coś na to poradzić. Jednak czy sytuacja, gdzie pojawią się „rozwiązania systemowe”, narzucone przez rząd rozwiozą problemy? Mogą być jeszcze gorsze. Szczególnie kiedy w państwie panuje dyktatura, a stary porządek dawno odszedł. Pojawiło się wysokie bezrobocie, uczniowie zaczęli masowo bojkotować naukę i zaczęli schodzić na drogę przestępczości. Zaczęli budzić strach w starszych pokoleniach. Zdesperowany rząd opracował sposób, który może coś pomoże. Środek radykalny i budzący grozę. Środek brutalny. Ustanowiono Prawo Battle Royale.

Samantha (Geena Davis) wiedzie spokojne życie w Honesdale. Nie ma większych problemów, może tylko te wynikające z jej pracy jako nauczycielka. Nie jest to jednak nic z czym nie mogłaby sobie poradzić. Taka specyfika pracy. Spotyka się z Halem (Tom Amandes). Jej córka Caitlin (Yvonne Zima) chodzi do szkoły, również nie sprawia problemów. Jest może jednak jedno, małe ale. Samantha urodziła się… osiem lat temu na plaży w New Jersey. Tak od razu dorosła, ubrana i w drugim miesiącu ciąży. Samantha, a może „Samantha” została odnaleziona z amnezją, mająca przy sobie tylko spiłowany klucz do jakiejś skrytki. Na swym ciele ma pełno blizn. Jej życie sprzed amnezją musiało być, albo nie za miłe, albo pełne przygód. Może była… kapitanem piratów? :-P

Na kolacje w położonej na odludziu, imponującej posiadłości Hill House, zjeżdżają goście. Kolacja będzie dość specyficzna, na życzenie gospodarza, goście mają używać wyłącznie pseudonimów. Żadnych imion i nazwisk, to bardzo istotne, co chwila przypomina o tym lokaj Wadsworth (Tim Curry). Goście się raczej nie znają, wszyscy dostali tajemnicze listy – zaproszenia.

Paul Kersey (Charles Bronson) wraz z żoną wracają z urlopu na Hawajach do domu, do Nowego Jorku. Czas wrócić do codziennej rutyny – Paul pracuje jako architekt. Pierwsze co słyszy, po powrocie od swojego współpracownika to ile osób zostało zamordowanych, to Nowy Jork, morderstwa to tu codzienność. Paul woli jednak skupić się na pracy, biuro planuje dużą inwestycję, a to jak zawsze nie jest prosta i szybka sprawa. W międzyczasie jego żona Joanna (Hope Lange) zajmuje się domem, robi zakupy. Sklep, w którym to robi, oferuje usługę dostarczania ich do domu. Niestety z adresem dostawy zapoznają się osoby niepowołane. Grupa mężczyzn, którym, przysłowiowo źle z oczu patrzy.

Ameryka lat 80 to nie jest tak przyjemne miejsce, jakby się wydawało. Przeciętnie co 11 sekund następuje tam jakieś włamanie, co 65 napad z bronią w ręku, pobicie co 25, a morderstwo co 25 minut. Owszem, Ameryka jest wielka, więc jakoś się to po kraju rozkłada, ale w większych miastach, taki jak na przykład Los Angeles, policja ma co robić. To tylko wierzchołek góry lodowej, są przecież jeszcze inne przestępstwa. Na prawdę, policji nie jest łatwo, a to, że zbliżają się Święta Bożego Narodzenia, nie oznacza, że będzie jakaś taryfa ulgowa, czy coś. Przestępcy dalej będą robić swoje.

Los Angeles w upalny, letni dzień niekoniecznie jest najlepszym miejscem do życia. Gorąc płynący z nieba i wybetonowanych przestrzeni daje się wszystkim we znaki. Mimo tej rozleniwiającej atmosfery nadal są tu obecne wypadki drogowe, kradzieże, zabójstwa i inne negatywne zdarzenia, typowe dla wielkich miast. Być może jest ich nawet więcej. Przestępcy są bardzo dobrze uzbrojeni, w końcu raczej nie zdarza się codziennie, aby walczyli z policją uzbrojeni w broń maszynową, granatniki, a nawet i broń cięższą. Są to członkowie karteli narkotykowych, które oprócz walki ze służbami porządkowymi walczą też między sobą. Tego lata Los Angeles to strefa wojny. Policja wydaje się przegrywać to starcie.

W 2008 roku, po 40 dniach intensywnych opadów Londyn został potopiony. Duża część miasta zastała całkowicie zalana. Powód jest oczywisty – ocieplenie klimatu. Ludzie musieli się przystosować do odmiennych warunków bytowania. Nie stali się lepsi, to byłoby zbyt bajkowe. Przestępczość, jak i inne negatywne zachowania nadal są obecne. Policja nadal ma co robić, tylko może ich metody się zmieniły. Czasami trzeba używać bardziej brutalnych metod perswazji. I więcej się pływa łodziami, niż jeździ policyjnymi samochodami.