Eleanor Vance (Lili Taylor) ma problemy, pomimo że zajmowała się swoją mamą przez ostatnie jedenaście lat, ta zostawiła jej w testamencie wielkie nic. Mieszkanie dostało się jej siostrze. Siostra wraz z jej mężem planują przerobić mieszkanie na sklep, będzie można tak coś zarobić. Nie jest dla nich problemem to, że Eleanor nie będzie miała gdzie mieszkać. Są jednak na tyle „mili”, że dają jej dwudziestoletni samochód mamy. Składają jej jeszcze propozycje, w zamian za możliwość mieszkania, Eleanor będzie im pomagać, zmywać, gotować, opiekować się ich dzieciakiem, etc. Eleanor nie przyjmuje propozycji, wyrzuca siostrę z rodziną z domu.

Phantom ponownie atakuje. Jego celem jest upragniony przez niego najsłynniejszy klejnot – Różowa Pantera. Ten znajduje się w pilnie i dobrze strzeżonym muzeum w Lugashu. W zasadzie to znajdował. Pomimo nowoczesnych i bardzo dobrych zabezpieczeń, strażników, klejnot pewnej nocy znika. Pewną pomoc mógł wykazać przewodnik, dokładnie wyjaśniając, jak działają zabezpieczenia, grupie turystów. Teraz jednak, zamiast klejnotu, zostaje tylko rękawiczka z monogramem „P”.

Od walki z Vigo minęły lata. Wydawałoby się, że aktywność paranormalna spadła do takiego poziomu, że działalność Pogromców Duchów jest już niepotrzebna. Firma została zamknięta, a bohaterowie tamtych dni musieli zająć się czymś innym. Spadek aktywności paranormalnej nie oznaczał jej spadku do zera, tylko mocne zmniejszenie. Duchy nadal dają znać o sobie, ale w bardzo małym stopniu.

Z opuszczonej kopalni „Shandor Mining co”, w środku nocy, pospiesznie wyjeżdża samochód. Obok kierowcy (Bob Gunton). na siedzeniu, pod przykryciem znajduje się dobrze znana pułapka na duchy i jest, bynajmniej, niepusta.

Dla niektórych mężczyzn posiadanie kochanki jest obowiązkowe. Wymykanie się do niej w nocy jest dla nich oczywiste i często praktykowane. Takiemu wymykającemu raczej nie przyjdzie do głowy myśl, co w międzyczasie porabia jego żona. A gdyby tak, korzystając z jego nieobecności, ktoś ją odwiedził? Inny wymykający? Zabawnie zaczyna być, kiedy jest wielu wymykających, do wielu kochanek. Wymykający A wymyka się do żony C, jej mąż jest u D, ten od B, jest u A, etc. Ważne, aby wszyscy powracali w określonej kolejności i na czas. Pewnej nocy coś nie wychodzi, sielankę wymykaczy burzą strzały w nocy.

Po podpisaniu, w 1944 roku, przez Finlandię i ZSRR rozejmu moskiewskiego, Finlandia musiała rozbroić i wyprzeć pozostałych nazistów z Laponii. Ci nie mieli zamiaru ot tak sobie odejść, zaczęli stosować taktykę spalonej ziemi. Niszczyli wszystko, co minęli, mosty, wsie i miasta, drogi.

Nie przeszkadzało to pewnemu mężczyźnie (Jorma Tommila), który zaszył się w lapońskiej głuszy, aby zapomnieć o koszmarze wojny. Tam w ciszy i spokoju poszukiwał złota.

Zdarza się, że duży kamień szlachetny ma skazę. Nawet brylant. Jeden z nich w głębi ma widoczne przebarwienie, przypominające zwierzę, panterę. Kamień od skazy i jej barwy nosi nazwę Różowej Pantery. Razem z kolią to idealny dar od maharadży, dla jego córki.

Wartościowe rzeczy przeciągają złoczyńców. Jeden z nich kradnie w Rzymie klejnoty. Jest to tajemniczy Pahntom. Jest on na tyle bezczelny, że w każdym z okradzionych przez siebie miejsc zostawia „wizytówkę” – białą rękawiczkę z monogramem „P”.

Axel Blackmar (Johnny Depp) wygląda jak bezdomny, mieszkający na swoim pickupie, gdzieś w miejskiej dżungli Nowego Jorku. Pracuje do Komisji Rybołówstwa i Polowań. Liczy ryby, patrzy na nie, na ich dusze i czyta w snach. Uważa, że ryby milczą, ponieważ wiedzą już wszystko. Wyławia je, bada, mierzy i wypuszcza z powrotem do wody. Wyjątkowo nie lubi myśleć to tym, co ma robić.

Król Szkocji zmarł bezpotomnie, Król Anglii, poganin, zwany jako Edward I Długonogi (Patrick McGoohan) zagarnął tron Szkocji dla siebie. Nie spodobało się to lokalnej szlachcie, próbowała walczyć z nim, jaki i ze sobą o prawo do korony. Długonogi zaprosił ich na rozmowy pokojowe. Mieli stawić się skromnie, jeden przedstawiciel, z jednym giermkiem. Jednym z nich był Malcolm Wallace (Sean Lawlor). Przyjechał ze starszym ze synów, młodszy William, potajemnie udał się za nimi. Spóźnili się na spotkanie. Całe ich szczęście. Szkoci zostali tam zamordowani. Bez względu na płeć, czy wiek.