15 października prezydent USA rozkazał rozpoczęcie tajnej misji w Zatoce Perskiej, mającej na celu uwolnienie żołnierzy wziętych do niewoli podczas operacji Pustynna Burza. Tylko najważniejsi urzędnicy państwowi wiedzieli o operacji mającej na celu zabicie… faceta. Saddama Husajna.

Są ludzie, którzy za wszelką cenę chcą wybić się z grona ludzi przeciętnych. Czasami osiągają to ciężką pracą, czasami jest to łut szczęścia, czy talentu. Ich sława może trwać na wieki lub być sławą chwilową. Niektórzy znani się z tego, że są znani – są idealni do reklam pewnej sieci komórkowej. Jedną z taki osób była Florence Foster Jenkins (Meryl Streep), przez 25 lat prowadziła ona Klub Verdiego, miejsce przypominające kabaret, ale dla nieco innego grona odbiorców, o bardziej wyrobionych gustach. Sama przyznawała, że muzyka jest jej życiem. Pomimo swojej choroby nadal występuje w przedstawieniach kabaretu. Praca pochłania całej jej życie. Największą miłością jej życia, większą niż jej kabaret, jest opera. Chce nawet zostać divą. Zaczyna brać nawet lekcje śpiewu. Pomóc ma jej świeżo wynajęty pianista McMoon (Simon Helberg) oraz nauczyciel Carlo Edwards (David Haig). Problem był tylko jeden, Florence kompletnie nie potrafi śpiewać…

Przy pewnej francuskiej winnicy, położonej tuż przy rzece Ardeche, skrywa się tajemnica. Dokładniej rzecz biorąc, jest ona ukryta w jaskini. Na kilka dni przed 24 grudnia 1994, troje odkrywców rozbiło obóz niecałe pół kilometra stąd. Szukali, hmm, wiatrów z ziemi. :-) Czyli ciągów powietrza wydobywających się z ziemi, mogły one zwiastować obecność jaskiń. Udało im się wyczuć delikatny powiew. Odsuwając skały, odkryli wąski szyb w zboczu. Człowiek mógł się ledwo przecisnąć, nie powstrzymało to badaczy, opuścili się w nieznane. To, co zastali, stało się jednym z najwspanialszych odkryć w historii kultury ludzi.

W 1939 roku, z Austrii wyrusza wyprawa, kierowana przez Petera Aufschnaidera (David Thewlis), wbrew pozorom – nie ratunkowa, nie mają w składzie Smoka. Ich celem są Himalaje. W jej składzie znajduje się Heinrich Harrer (Brad Pitt), jest to wielki niemiecki bohater, on sam uważa, że jest Austriakiem. Jeden z dziennikarzy, daje mu z dumą flagę III Rzeszy Niemieckiej, aby zatkną ją na szczycie Nanga Parbat, kiedy go zdobędzie. Nie wszyscy się cieszą z organizacji wyprawy. Wielce niezadowoloną osobą z wyjazdu Heinricha jest jego żona, Ingrid. Nic dziwnego, jest w zaawansowanej ciąży, ma urodzić w trakcie wyprawy. Między małżonkami jest spora różnica zdań odnośnie do wyprawy. Mężczyzna stawia na swoje, żonę zostawia pod opieką przyjaciela. Wyprawa ma wrócić za 4 miesiące.

Peter (Robin Williams) ogląda występ swojej córki na szkolnym przedstawieniu Piotrusia Pana. Młoda gra bardzo dobrze, jej mama jest nią zachwycona, Banningowi przeszkadza telefon komórkowy. Pomimo trwającego występu, odbiera go i mówi rozmówcy, że jutro wylatuje z rodziną do Londynu. Obiecuje rozmówcy, że spotkają się rano. Nie podoba się to jego synowi, miał być z nim na meczu. Spotkanie ma być więc krótkie, aby Peter zdążył na tak ważne dla jego syna wydarzenie. Na meczu jednak się nie pojawia, przyjeżdża, ale po jego zakończeniu.

W 1855 Anglia i Francja były w stanie wojny z Rosją o Krym. Żołd wypłacano w monetach ze złota. Co miesiąc 25 000 funtów pakowano do pancernych skrzyń w banku Huddleston and Bradford w Londynie i przewożono w asyście zaufanych oraz uzbrojonych ochroniarzy na stację kolejową, skąd przewożono je na wybrzeże, a dalej statkiem na Krym. Skrzynie umieszczano w sejfach znajdujących się w przedziale bagażowym linii kolejowej Folkestone. Sejfy marki Chybb wykonano z 1,5 cm stali hartowanej, ważyły po 300 kilogramów. Każdy z sejfów zamknięty był na dwa zamki, których klucze powierzono różnym osobom. Dwa z nich posiadał dyspozytor kolejowy, trzeci trafiał do prezesa Banku Huddleston and Bradford, Edgar Trent, a czwarty do jego dyrektora Henrego Fowlera. Obecność takiego skarbu budziła zainteresowanie różnych grup, ale nikomu nie udało się obrabować pociągu. Aż do 1855 roku.

Detektyw Somerset (Morgan Freeman) ma nowego współpracownika Millsa (Brad Pitt). Przeniósł się on na ten komisariat na własne życzenie. Starszy z oficerów zastanawia się dlaczego, to nie jest miła i sympatyczna okolica, jest miejscami wręcz obskurna. Odpowiedź, że z tego samego powodu, dla którego Somerset postanowił się zwolnić, nie zadowala porucznika. Świeżo utworzona para detektywów nie przypada sobie do gustu. Będą jednak musieli wytrzymać z sobą siedem dni.

W wielu filmach pojawia się postać bezlitosnego mordercy – Ksenomorf w serii Obcy, Freddy Krueger z „Koszmaru z Ulicy Wiązów”, Micheal z „Halloween”, czasami wirus. Długo by wymieniać… Jest to atrakcyjne dla widza, ludzie lubią się bać. Walka z obłąkanym zabójcą, kiedy na końcu, dzielny i odważny bohater, niemal w złotej zbroi eliminuje niebezpieczeństwo, pozwala oglądającym poczuć się bezpiecznie i satysfakcjonująco, przywraca wiarę w sprawiedliwość na świecie. Jednak, ponieważ takich filmów jest dużo, ciężko wymyślić coś nowego, mordercą jest zwykłe człowiek, czasami uda się go wymienić na bestię z kosmosu, czy wirusa. Tym razem twórcy postanowili, że będzie to… opona. Tak, klasyczna, samochodowa opona.