Gumowa Kaczka (Kris Kristofferson) to pseudonim kierowcy ciężarówki przemierzającej wzdłuż i szerz bezmiar amerykańskich dróg. Jego naczepa to cysterna, z mocno wybuchowym ładunkiem. Podczas dość ryzykownej jazdy, co prawda na pustej drodze – powolne wyprzedzanie przez samochód osobowy prowadzony przez pewną pannę, przyciąga na siebie uwagę lokalnego stróża prawa. Ten po krótkiej dyskusji postanawia zatrzymać ową pannę, a Kaczor kontynuuję jazdę.

W Jerozolimie przebywa słynny detektyw Herkules Poirot (Kenneth Branagh). Wydaje się dość kapryśny, niełatwo go zadowolić, nawet w tak prozaicznej sprawie, jak… ugotowane jajko, powinny być całkowicie identyczne. Nie przebywa tu jednak aby mierzyć jaja, jest potrzebny, aby opanować zamieszki wszczęte przez wyznawców trzech religii. Pod nadzorem inspektora policji, trzej kapłani spotkali się w Bazylice Grobu Świętego, aby ustalić harmonogram prac na targu. Godzinę po tym skradziono bezcenną relikwię. Są podejrzani, nie ma dowodów. Przynajmniej nie dla Poirota, ten coś znalazł. Rozwiązanie jest dla niego banalne.

W San Francisco oddają do użytku najnowszy, najnowocześniejszy i najwyższy budynek w mieście, a nawet na świecie. Jego architekt Doug Roberts (Paul Newman), ma zamiar porzucić dotychczasowe życie i odpocząć, planuje przeprowadzić się na wieś, z dala od wielkomiejskiego zgiełku i pogoni. Nie bardzo to pasuje Susan (Faye Dunaway), jego dziewczynie. Ma ona duże nadzieje związanie z prawdopodobnym awansem w pracy. W każdym razie Doug będzie jeszcze na przyjęciu z okazji otwarcia budynku.

O podniebnych piratach dużo się nie słyszy, w zasadzie w rzeczywistości nie istnieją, albo o nich nie słyszałem. W filmach i literaturze się zdarzają, a w anime, szczególnie ze studia Ghibli. są raczej czymś popularnym. Ich sterowiec, opatrzony obowiązkową czaszką, atakuje inny, cywilny sterowiec. Załoga dowodzona przez różowowłosą starowinkę (Kotoe Hatsui), nie ma większych problemów ze zdobyciem kolejnych łupów. Akcja jest bardzo sprawnie przeprowadzona. Wśród pasażerów przebywa młoda dziewczyna – Sheeta (Keiko Yokozawa), której pilnuje pokaźna ochrona. Panienka nie jest chyba z tego zadowolona, unieszkodliwia jednego z ochroniarzy i zabiera pewien naszyjnik. Wygląda, że to ona była powodem rajdu piratów. Piratka po jednym spojrzeniu rozpoznaje kamień na szyi dziewczyny – to Levinstone. Dziewczyna jednak wymyka się z łap podniebnych rabusiów. Spada ze sterowca…

Kajetan Kłobudzki to geograf zbierający informacje za Horyzontem. O tym, co się tam dzieje i jak się on zmienia. Nie jest to dosłownie tuż za horyzontem, bo Horyzont to inny plan. Miejsce, z którego Ziemia, przed ponad 30 laty, została zaatakowana. W Europie jest nie wesoło – Królestwa Polski, Węgier, Czech i Moraw, Zachodniej Ukrainy, Księstwo Białorusi, Unia Ugrofińsko-Bałtycka istnieją, choć są inne, niż te nam znane. Trwa „lotniskowiec” Brytania. Broni się twierdzą Barcelona, Wolne Miasto Amsterdam, oraz kilka innych. Reszta jest zniszczona lub okupowana.

W latach 1861–1865 w Stanach Zjednoczonych Ameryki trwała Wojna Secesyjna. Prowadzona była między stanami północnymi – Unią a południowymi – Konfederacją. Ci drudzy chcieli wystąpić z Unii, co nie podobało się tym pierwszym. Jak to na wojnie bywa, walczą w niej żołnierze, a nie każdy bezinteresownie. Potrzeba więc ich czymś zmotywować – najlepiej pieniędzmi. Gdzie pojawiają się pieniądze i broń, dojść może do siłowego przejęcia majątku, czyli kradzieży. Tak też staje się ze skrzynią z zawartością 200 tysięcy dolarów. Niesłychany majątek jak na tamte czasy.

Major Motoko Kusanagi (Atsuko Tanaka) służy w Sekcji 9 , tajnej organizacji walczącej z przestępczością komputerową. Czasami wchodzą w kompetencje innych sekcji, nie zawsze o tym je powiadamiając. Wykonują raczej brudną robotę. Czasami jednak nie da rady inaczej. Ich metody nie zawsze są policyjne, są raczej bardzo od nich odległe… Doskonale to pokazuje uniemożliwienie wyjazdu, a raczej ucieczki z kraju, pewnego programisty. Zdradził on i dostał azyl i jest „nietykalny”. Jednak nie dla Sekcji 9.

„Widziałem rzeczy, którym wy ludzie nie dalibyście wiary. Okręty w ogniu w okolicach Pasa Oriona. Widziałem promienie kosmiczne, jak błyszczały w ciemnościach blisko Wrót Tannhausera. Wszystkie te chwile zagubią się z czasem tak jak łzy na deszczu. Czas umrzeć.”