Dwoje z trzech głównych wampirów - Amelia i Victor zostało skutecznie wyeliminowanych. Pozostał tylko jednak, Marcus (Tony Curran), jeden z synów Alexandra Corvinusa. To on stał się pierwszym wampirem. To on zmienił Selene (Kate Beckinsale) w wampirzycę. Selene uważa, że tylko on może teraz jej pomóc. Musi go jednak wybudzić z letargu. Nie podoba się to Kravenowi (Shane Brolly), który chce być przywódcą wampirów. Musi jednak zabić Marcusa, ma szansę zrobić to wyłącznie kiedy pierwszy wampir pogrążony jest w letargu.

Między rasami wampirów, a wilkołaków, od chwili kiedy te rasy wynurzyły się z mroków niebytu, trwa wojna. Walka była niemal wyrównana, aż 6 wieków temu, największy przywódca Lykanów, Lucian (Michael Sheen) został w końcu zabity. Jego horda zostaje wyeliminowana i rozproszona. Jednak wampiry słono za to zapłaciły, z całej grupy atakujących przy życiu (wampiry żyją? Wydawało się mi że to nieumarli), pozostał tylko Kraven (Shane Brolly). Wojna jednak się nie zakończyła, trwa nadal.

Nie wesoło się dzieje na Niewidocznym Uniwersytecie. Znamienity członek grona profesorskiego jest chory. O ile kiedyś byłby to powód do radości – dla stojących niżej w hierarchii, to pod rządami Ridculliego jest to problem. Tym bardziej że nie ma chętnego na jego miejsce, a wszyscy uważają że jest to humanoid który najlepiej sprawdza się na obecnym stanowisku i nikt nie jest w stanie go zastąpić. Tak, bibliotekarz jest chory. Nie jest w stanie utrzymać – nie, nie moczu – swojej postaci, ta co chwila zmienia się. A to w leżak, a to w fotel. Jest sposób aby go wyleczyć, wystarczy magiczny rytuał, ale potrzeba to tego znajomości imienia pacjenta. Ten nie kwapi się aby je podać, jest jednak ktoś kto zna i może podać owe imię. Asystent bibliotekarza, „mag” Rincewind.

Po wsiach, miasteczkach i miastach krąży legenda. Opowiada o wojowniku z gitarą (Antonio Banderas), który zabija bez litości, jest prawdziwym profesjonalistą, samodzielnie wyczyścił już kilka miast. Nikt nie wie jak wygląda, ani dlaczego sieje śmierć. Wiadomo o nim tylko tyle że ma pomocnicę (Salma Hayek), kiedy mu kończy się amunicja wkracza ona - najbardziej zabójcza piękność jaką można spotkać. Walczył z generałem Emiliano Marquez'em Dziewczyna miała go zabić, ale on przeżył. Ktoś ich jednak dorwał, nie wiadomo czy generał, czy może kartele narkotykowe. Ale to wszystko powyżej podobno jest legendą. Ale jeżeli to prawa, to jest osobą która szuka człowiek w przeciwsłonecznych okularach - Jeffrey Sands (Johnny Depp).

Facet opowiada historię w barze - tajemniczy, wielki meksykanin (Antonio Banderas) wchodzi do baru. Jest cały czas w „cieniu” nie można zobaczyć jego twarzy. Zamawia… wodę. Chodzi z futerałem na gitarę, traktuje ją jak kobietę, delikatnie i pieszczotliwie. Mówi coś do barmana co go zdenerwowało. Słowem tym jest „Bucho”. Wybuchło zamieszanie. Tajemniczy człowiek wyciąga z futerału broń i masakruje ludzi z baru. Swą opowieścią wzbudza wielkie zaciekawienie, ale i jakby zasiewa ziarno strachu…

Gdzieś na krańcach Meksyku, w miejscu gdzie ptaki zawracają, znajduje się więzienie. Przebywa w nim Azul (Reinol Martinez). Lekko dziwny to więzień – posiada neseser, notatnik, i telefon komórkowy. Wygląda że nie tyle odsiaduje wyrok, tylko spokojnie pracuje. Jego sielankę zakłóca telefon od byłego już wspólnika – Mauricia. Azul nie jest tym zachwycony, pracowali wspólnie, ale tylko Azul trafił do więzienia. Mauricio wysłał kilku „gości” do Azula. Goście są uzbrojeni po zęby, nie będzie to raczej wizyta kurtuazyjna. Tym bardziej że Azul i reszta więźniów, również posiada broń. Oj, dziwne to więzienie. Policja po otrzymaniu argumentów finansowych niczego nie widzi i nie słyszy. Goście nie spodziewali się oporu, a mocno zirytowany Azul sam postanawia odwiedzić Mauricio, również z bronią. Trzyma ją w futerale od gitary.

Mam na imię Aeris i chciałabym podzielić się moimi refleksjami na temat życia. Wiem że to może górnolotnie brzmieć, ale poczytajcie. Po skończonej szkole znalazłam dobrze płatną pracę. W MegaCorp Joja Corporation! Czyż może być coś lepszego? Ależ to było szczęście! Praca w klimatyzowanym pomieszczeniu, przy komputerze, absolutnie nie wymagająca, rutynowa. Dzień w dzień taka sama. Owszem, korporacja sama ustalała kiedy są przerwy, był nieustanny monitoring, praca trwała wiele godzin. Z czasem stało się to jednak męczące. Kiedy miałam tego wszystkiego dość, przypomniałem sobie o zalakowanej kopercie którą dostałam od umierającego dziadka – miałam ją otworzyć „kiedy potrzebować będę zmiany”. Po jej otwarciu osłupiałam, dziadek zapisał mi swoją… farmę! Ja, mieszczuch na wsi? Choć w sumie to może rzeczywiście czas zmienić styl życia?

Po zakończeniu II Wojny Światowej żołnierze wracają do domu. Jest wśród nich Frank Harris (Brad Pitt). Oczekuje na niego matka, żony, ani nawet narzeczonej jeszcze się nie doczekał. Mieszkają oni gdzieś na terenach agrarnych, z dala od wielkomiejskiej cywilizacji. Frank z wojny przywiózł nowa „zabawkę” - wspaniałego stalowego rumaka – motor. Zabiera na pierwszą jazdę swoją mamę. Niestety, pomimo bezpiecznej, odpowiedzialnej jazdy mają wypadek – różne inne świry też korzystają z dróg. W wypadku ginie mama Franka, a on sam… znika.