Enea, Raul i A. Bettik dotarli do bezpiecznej przystani. Enea trafiła tam, gdzie marzyła, na praktyki do słynnego architekta, pana Wrighta. Uczy się u niego przez 4 lata. Pomimo swego wieku, jest najmłodsza, szybko zyskuje uznanie reszty grupy i swego nauczyciela. Niestety, wszystko co dobre kończy się, jej mentor umiera. Grupa musi opuścić kryjówkę.

W pewnej nadmorskiej miejscowości trwa festyn w tylu pirackim. Atrakcji jest co niemiara, a jedna z nich cieszy się wielką popularnością – można zobaczyć, jak żyją piraci. Na pokład okrętu „pirackiego” wchodzi młoda dziewczyna. Krótkie włosy, okulary, w ręku nieodłączny boombox. Wygląda jak typowa szara myszka. Na pokładzie próbuje ją poderwać jeden z odtwórców – widać, że wpadli sobie w oczy. Co ciekawe podryw się udaje, tylko że zabiera ze sobą grupę „przyjaciółek.” Niestety „koleżanki” Mabel (Kristy McNichol) nie chcą jej i odpływają jej przed nosem. Dziewoja ma w sobie ikrę i wyrusza w pogoń za jachtem malutką żaglówką. Wypada jednak za burtę, a jej łódź odpływa. Ma tyle szczęścia, że trafia na jakiś brzeg. Tam nieprzytomnej dziewczynie śni się oryginalny sen.

Grupa pensjonarek wiedzie spokojne życie na pensji Pani Appleyard (Rachel Roberts). Uczą się tego, co będzie potrzebne damom w przyszłym życiu. Ich raczej monotonne życie, ma umilić wyjazd na piknik. Odbędzie się on pod atrakcją – Wiszącą Skałą. Dziewczęta z utęsknieniem i euforią oczekują wyjazdu. W końcu nastaje 14 lutego 1900 – dzień wyjazdu.

Od upadku Hegemonii minęło niemal 300 lat. Mało kto już pamięta o pielgrzymach, co prawda ich losy opisane są w dziele Martina Silenusa, ale jest ono zakazane, jest na indeksie ksiąg zakazanych. Żyjący w owych czasach młody Raul Endymion ma pewne problemy – dość poważne. Zostaje skazany na śmierć, a wyrok zostaje wykonany.

Na Marsie mieszkają ludzie. Terraforming jest prawie na ukończeniu – jest gotowy w 84%. Atmosfera pozwala bez większych problemów oddychać. Kolonia może nie jest duża, to prawie 650 tysięcy ludzi, ale od czegoś trzeba zacząć. Od jakiegoś czasu, od kilku tygodni na Marsie szerzą się plotki o znalezieniu istot ukrytych od stuleci. Miałoby one krążyć przez kotliny południa, szerząc śmierć i spustoszenie.

Świadomość chce asymilacji wszystkich zaawansowanych cywilizacji. Połączyć się z nimi, nagiąć do swojej woli. Pierwszą rasą w naszym wszechświata jest (Baondyeddi) zamieszkująca system (gwiazdy) Kapteyna. Przyjęła ona firmę życia cyfrowego, przeniosła swoją świadomość do obwodów elektronicznych. Świadomość spowolniła cześć siebie i zaczęła wchłanianie. Nie trwało to długo…

Ponad 1000 lat temu upadła cywilizacja przemysłowa. Na miejscu ludzkich miast i osad, rozprzestrzenia się toksyczna dżungla, która nadal zagraża pozostałym ludziom. Nie można zatrzymać jej przyrostu. Próby jej spalenia powodują gniew żyjących w niej wielkich owadów – Ohmu. Potrafią one zaatakować w wielkiej liczbie okoliczne miejscowości. Są one, podobnie jak dżungla, nie do zatrzymania. Wokół dżungli powietrze jest wypełnione jej zarodnikami, ludzie i zwierzęta muszą podróżować w maskach – inaczej umrą w ciągu pięciu minut. Ludzkość przegrywa z dżunglą…

Nowi obcy, którzy pojawili się pierwotnie w systemie Omega Centauri, kontynuują swoją ekspansję. Dotarli do systemu gwiazdy Kapteyna, gdzie niszczą orbitującą tam stację badawczą. To coś ukrywało się w chmurze cząsteczek wielkości wielu jednostek astronomicznych. Trzeba przyznać, że działają na wielką skalę. Ziemski okręt długości kilometra to okruszek, w porównaniu do ich wyrobów.