Pomimo tego, z rana radioastronomowie pojawiają się w NASA. Tam spotykają się z sceptycyzmem przełożonego, Gordiana (Ron Silver). Według niego, przy gwieździe typu pulsacyjnego jakim jest Wolf-336 nie miałoby szans powstać życie, na orbitujących wokół niego planet. Zane próbuje nakłonić Gordiana aby pozwolił mu dalej nasłuchiwać potencjalnych sygnałów i przyznał więcej czasu w obserwatorium. W odpowiedzi słyszy, że Phil musi obniżyć koszty o 20%, musi więc zwolnić cześć personelu. Wśród nich jest Zane. Zabiera mu jednak kasetę na której nagrał odebrany sygnał. Może uda się spróbować zdekodować to co się zapisało. Po wyjściu Zane… niszczy kasetę.

Ilana Green (Lindsay Crouse) bada dość nietypowe zjawisko. Maki rosnące na łące. Niby typowe, ale nie. Dość nieduża łąka znajduje się bowiem, na… biegunie północnym, jest otoczona śniegiem. Jednak trawa i kwiaty nic sobie nie robią z niskiej temperatury i spokojnie rosną. Ta również ma problemy z analizą odkrycia. Wyniki, które dostała, są niekompletne, brakuje wielu, istotnych dla niej danych. Pomimo że minęły ponad dwa miesiące od odnalezienia enklawy wśród lodów. Prosiła tylko o zwykłe badanie atmosfery. Brak danych ma być spowodowany awarią satelity, Ilana musi poczekać, aż go wymienią.

To nie koniec problemów Zane. Dowiedział się przypadkiem, że Gordian psuje mu opinie, wmawiając innym, że Zane ma fabrykować sygnały, aby nie stracić pracy. Praca przy radioteleskopach jest dla Zane zamknięta. Calvin też pomóc nie może, według jego słów, w radioteleskopie są ludzie z wywiadu i że odebrany sygnał był z ich satelity. Czyli tajemnica państwowa, sprawa zamknięta. Zane nie wierzy w to. Calvin, pomimo apelów Zane, również wydaje przeszukującym zapasową kasetę z nagraniem. Pomocy nie dostaje też, od byłej już swojej dziewczyny, Char.

Nie mając znikąd pomocy, postanawia… zbudować własny radioteleskop. Udaje mu się ponownie odebrać sygnał. Jest w nim coś zagadkowego. Chce podzielić się tą informacją z Calvinem, ale na miejscu okazuje się, że ten nie żyje.

W Centrum Badań Atmosfery, gdzie pracuje Ilana też dokonują kolejnego, niepokojącego odkrycia. W kilku miejscach na Ziemi, koncentracja gazów cieplarnianych wciągu 5 lat zwiększyła się o 700%(!). Według ich prognoz, jeżeli zjawisko się utrzyma, za 10 lat temperatura na Ziemi wzrośnie o 12 stopni. To będzie katastrofa. Chcąc zbadać co się dzieje, Ilana udaje się do jednego z takich miejsc. Tam natknie się na Zane. Ewidentnie dzieje się tam coś tajemniczego.

„Spotkanie” przypomina nieco późniejszy „Kontakt”. Są radioastronomowie, jest zagadkowy sygnał, który po sprawdzeniu nie pochodzi z Ziemi. Później jednak się fabuła zmienia. W „Spotkaniu” pojawia się dużo więcej akcji niż w filmie Roberta Zemeckisa. Rzekłbym, że jest nawet mroczniej. Tutaj jest też więcej fantastyki niż w późniejszym obrazie, ten drugi, mocnej trzyma się nauki (jak na science-fiction, oczywiście).

„Spotkanie” to dobry, ciekawy film, twórcy umieją trzymać widza w napięciu, posiada ciekawą, zaskakującą lekko fabułę. Ma oczywiście błędy, czy uproszczenia (przykładowo dane na temat Wolfa-336 nie zgadzają się z rzeczywistością), ale czasami jest to koniecznie, aby obraz był „zjadliwy” dla większej liczby odbiorców.

Przyczepić się mogę, zwyczajowo do efektów CGI. Kłują one mocno w oczy, ale to lata 90. Inne efekty są nawet nie złe, ale to CGI…

Seans „Spotkania” podobał mi się. Miło spędziłem czas, wyżej wymienione wady specjalnie mi nie przeszkodziły.

Tytuł polski: Spotkanie
Tytuł oryginalny: The Arrival
Reżyseria David Twohy

Charlie Sheen jako Zane Zaminsky
Lindsay Crouse jako Ilana Green
Richard Schiff jako Calvin
Ron Silver jako Phil Gordian
Teri Polo jako Char
Tony T. Johnson jako Kiki

Ten tekst jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.